( 351 ) 
van plaat I l)evon(l zich de eerste spleet, in het midden van plaat II 
de ndg vormige Imigingsspleet, tegen de derde plaat, iji een zwart 
eiiveloppe, was de photografische plaat geklemd. De beide laatst- 
genoemde koperen platen waren hij de proeven ingesloten in een 
langwerpige looden kast, die beletten moest dat door de Incht diffnns 
gemaakte of secundaire Röntgenstralen de photografische plaat trollen 
en een slnier veroorzaakten. 
De ijzeren Iialk was met gips op tw ee door hardsteenen kolommen 
gedragen hardsteenen platen bevestigd; de kolommen stonden opeen 
ste\igen pijler; op dezen zelfden pijler stond, eveneens op een door 
een steenen kolom gedragen hardsteenen plaat, de Röntgenbuis in 
een groote looden kast van 2 mM wanddikte; alleen de achterzijde 
dezer kast was open voor de toeleidingsdraden van de Ruhmkorff, 
teiwijl in de voorzijde, ter hoogte van de eerste spleet eene kleine 
opening was om de Röntgenstralen door te laten. De eerste spleet 
^vas gevormd door twee platinaplaatjes, 2 mM dik, 2 cM hoog; een looden 
schermpje liet slechts het midden daarvan over eene hoogte van 4 inM 
vrij; de wijdte van deze spleet bedroeg 15 p. De buigende spleet was 
gevormd door twee platinaplaatjes, V 2 dik, 4 cM hoog; ze was 
aan het boveneinde ongeveer 25 p breed, aan het benedeneinde gesloten. 
Aan het slijpen der platinaplaatjes werd de uiterste zorg besteed. Bij 
deze s[)leten waren, e^'enals bij ons vorig onderzoek, de spleetwangen 
overal even dik en niet, zooals bij de spleten voor lichtproeven, aan 
de kant der spleet dnnner geslepen. 
^'oor het opwekken der Röntgenstralen diende een Rnhmkorff 
van 60 cM vonkenlengte met 4-deeligen primairen klos van Siemens 
en Halske en een WEiiXELT-interruptor. De stroom werd door 
een accumulatorenbatterij van 110 Volt geleverd. Uitsluitend werd 
gewerkt met de nieuwste Röntgenbuizen van Müller (Hamburg), 
waarbij de antikathode door water werd afgekoeld. 
Meer dan vroeger werd er zorg aan besteed om de doorgangen 
der beide spleten nauwkeurig in eikaars verlengde te brengen. Dat 
dit met bijzondere moeilijkheden gepaard gaat is een gevolg van de 
buitengewoon groote diepte der spleten bij eene breedte, die zóó 
gering is dat men gewoon licht, wegens de optredende buigings- 
\'erschijnselen, niet kan gebruiken om de richting van den doorgang 
nauwkeurig vast te stellen. We moesten om deze laatste reden voor 
het oriënteeren tot Röntgenstralen onze toevlucht nemen. En bij deze 
was het weer de geringe breedte der spleten, die de doorgelaten stralen- 
Itundels zeer zwak deed uitvallen, zoodat zij in het geval van de 
1) Gebruikt werden •. Schleussnek’s „Röntgenplatten”. 
23 
Verslagen der Afdceling Natuurk. Dl. XI. A^. 1902/3. 
