( 358 ) 
heid zich genoegzaam nauwkeurig door eene enkelvoudige sinusoïde 
voorstellen. Was daarentegen slechts een lineaire invloed van de 
temperatuur in rekening gebracht, terwijl een onderzoek omtrent 
daarvoor een eenigszins aanmerkelijk bedrag deed vinden, dan ver- 
toonde de overblijvende ongelijkheid ook nog een halljaarlijkschen term. 
iMen kan dan ook onmiddellijk inzien dat, zoolang men alleen den 
algemeenen gang der temperatuur beschouwt, een kwadratische iin loed 
van deze en eene halfjaarhjksche ongelijkheid in den gang ’s^olkonien 
gelijkwaardig zijn. 
3. Voor den gang der pendule gedurende het tijdvak 1899 — 1902 
was in de eerste plaats afgeleid de formule : 
D. G. = — 0^.1 6'9 + 0^0140 {h — 760). 
— 0^.0253 {t - lO») + 0’.00074 {t — lOy. 
. ...K . T — Mei 3 
-t- 0®.0465 cos 2jt J) 
^ 365 ’ 
in de tweede plaats de formule: 
D. G. — ~ 0M57 + 0^0140 {h — 760). 
— Os.0220 (^ - 10“) + Snppl. Ong II) 
De supplementaire ongelijkheid in het tweede geval was door 
eene kromme voorgesteld. Even goed is intnsschen de voorstelling door 
een jaarlijkschen en een halfjaarlijkschen term. Men ^■indt da)i : 
T — Apr. 29 
Sitppl. Onq. = -j- 0^.0471 cos 2.t 
365 
T — Apr. 16 
— 0^0198 co.s’ 4.Tr . . . 11') 
365 ^ 
Uit den bij de eerste wijze ^■an l)erekening gevonden term afhan- 
kelijk van het kwadraat der temperatuur en den jaarlijkschen gang 
der temperatuur in de pendulekast, die zich l)ij benadering laat \'oor- 
stelleu door: 
T — Mei 4 
t = + 11".6 4- 6". 54 sin 2.t ') 
365 
zou men \T)or den halfjaarlijkschen term afleiden: 
T — Me i 4 
— 0^0158 cos 4jr 
365 
hetgeen genoegzaam overeenstemt. 
Beide formules moeten echter verschillende uitkomsten geven, zoodra 
de toevallige temperatuur-schommelingen in aanmerking komen, en 
het was dus van belang de gangen gedurende korte lijdvakken met 
beide formnles te vergelijken. 
T 
1) Als volgenden term vindt men -h 0455 sin in — 
Juni 9 
A 
365 
