( 371 ) 
De drukte zijner praktijk belette lieiu evenwel niet die 
wetejiscliapj)elijke stadiën cji onderzoekingen voort te zetten, 
vooral op clieiniseli-pathologisch gebied, en in 1867 gaf hij 
zijne klassieke verhandeling idt ^/Recdierdies expérinientales snr 
les conditions de la ])athogénie de ralbnininurie”, die door 
de Académie de inédecine te Brussel met gond bekroond werd. 
Achtereenvolgens hield hij zich daarna bezig met onder- 
zoekingen o\’er de galklenrstotFen en hunne oxvdatieproducten 
en over de afscheiding A’an het phosphorzuur bij arthritis en 
phtisis pnlmonnm, ^vaarover hij verschillende verhandelingen 
schreef. 
Teji gevolge van zijne benoeming in 1874 tot hoogleeraar 
in de algemeejie ziektekunde, de ))ropaedeutische kliniek en de 
leer der geneesmiddelen, heeft hij zijne studiën vooral in het 
laatstgenoemde \ak voortgezet, en als vrachten van die studiën 
verschenen o.a. in 1886, in het Archi\' für experimeidelle Patho- 
logie, zijne verhandelijig over de vergiftige werkiiig der chloor- 
zure zouten en in den feestl)undel voor Donders de uitkomsten 
zijner onderzoekijigen over de werking van eenige stotfen uit 
de digitalis-groep o[) het hart. 
Behalve deze grootere verhandelingen heeft Stokvis in de 
geneeskundige tijdschriften eene menigte vaji kleinere stukken 
ge])ul)liceerd, bevattende zijne waai'nemijigen aan het ziekbed 
en zijjie ojidei’zoekijigen in het laboratorium jiaar aaideiding 
van deze volbracht. Uit die allen leert men zijn scher[) Avaar- 
nemingsvermogen eji zijn nauwgezetten wetenscha[)pelijken 
zin kennen. 
Zijji gi-ootste Avei'k, Avaarin hij een uitnemend overzicht 
geeft van de geheele pharmacodvnannek, tot Avelker oidAvik- 
keling liij zelf veel lieeft bijgedrageji, zijn zijne Yoordrachten 
over geneesmiddeleji, Avaarvaii gelijktijdig eene Nederlandsche 
en eene Frajische uitgave is verschenen, eerst kort geleden 
door .Stokvis voltooid. 
Wij zouden ons echter een zeer onvolledig beeld van het 
Avetenscliappelijk leA'CJi van .Stokaus vonnen, zoo Ave alleen 
letten op de door hem nitgegcven verhandelingeji. Zijn ruime 
Avelenscha])pelijke zin drong hem om daar, Avaar hij kon, 
kraclilig op te tredeji tot uitbreiding en algemeene onfAAdk- 
24 * 
