( 39G ) 
Natuurkunde. — De Heer van der Waai.s biedt eene mededeeliiis: 
aan; n Kritische verschijnselen bij gedeeltelijk mengbare vloei- 
stoffen.'” 
De mededeeling- van Kuenen onder bo’s'onstaanden titel, in liet 
^'erslag der vorige zitting voorkomende, lieb ik met groote belang- 
stelling gelezen, en zij geeft mij aanleiding de volgende opmerkingen 
in overweging te geven. 
In mijn mededeeling van 25 Maart 1899 ben ik nitgegaan ^mn de 
gedachte dat de reeks Amn plooipnnten, die bij de verschillende 
temperaturen kunnen ’S'oorkomen, hetzij men ze samengroepeert tot 
een plooipuntslijn, hetzij dat men in het ,r,y-Adak hnn plaats aanwijst, 
moet vormen één of meer samenhangende lijnen — natuurlijk in 
mathematischen zin samenhangend. 
Toen nu het experiment bijv. bij elliaan en etliAdalcohol twee niet 
samenhangende plooipuntslijnen had geleverd, heb ik ze door een 
theoretisch gedeelte vereenigd. 
Wil men de gevonden stukken lijn tot één lijn A'ereenigen, dan 
kan dit op twee eenvoudige wijzen geschieden. 1". of door ze te 
vei'eenigen zéió dat de lijn, ook Avat haar richting aangaat, continu 
verloopt. 2". of door tusschen de beide einden der experimenteel 
bepaalde gefleelten een stuk lijn te trekken, dat in die einden plot- 
selinge verandering van richting A^rtoont, en dan ongeveer A^erloopt 
zooals de dricphasendruk, maar steeds beneden dien driephasendruk 
blijvende. 
Ik heb toen gemeend de tAAme stnkken plooipuntslijn op de eerst- 
genoemde Avijze te moeten A'ereenigen. De bijzondeikeden die dan 
A’oorkomen, ]d. liet bestaan van een minimum en van een maximum 
temperatuur, Avaren door het experiment als mogelijk en Averkelijk 
A'oorkomend aangetoond. In elk geval de minimumtemperatmir. 
TerAvijl de bijzonderheid Avelke voorkomt, als men op de andere 
Avijze ATreenigt, nl. de })lotselinge richtingsverandering, nooit vóór- 
gekomen Avas. 
Heeft men nu eenmaal een keuze gedaan, en Avil men de betee- 
kenis daarAan nagaan, dan moeten al de gevolgtrekkingen natuurlijk 
met die keuze in overeejistemming zijn. Van die gevolgtrekkingen 
zal ik eenige herinneren. 1“. er is dan een mengsel met minimum 
kritische temperatuur. 2“. er is een mengsel met maximum kritische 
temperatuur. 3“. er zijn plooi[)unlen buiten de grenzen van de drie- 
phasentemperatnur, die niet kunnen Avorden Avaargenomen, omdat 
zij boven het enpiirische A|*-vlak liggen. 
Dan kan het niet anders of er moet zich bij zekere temperatuur 
