( 406 ) 
gedekt, ’t andere einde in een fijjien nitlooper uitgetrokken. Aan 
de basale zijde (naar den pigmentbeker toegewend) is bet protoplasma 
in fijne stiftjes gedifferentieerd, welke loodrecht op de celoppervlakte 
staan eji zich in een fijn net van tibrillen in het [)rotoplasnia ver- 
liezen. Ook vlak tegen den pigmentbeker aan zijn fijjie stiftjes te' 
zien, welke daar een helderen zoom vormen, die niet door schrompeling 
ontstaan is. 
Door W. Krause werden deze resultaten in twijfel getrokken, 
en volgehouden, dat de ruggemergspigmentcellen uit ééne cel met 
peripheer opgelioopt pigment l)estonden, zooals ook Heumans en 
V. D. Stricht in 4898 hadden gezegd ; door Beer ”) en Schneider “) 
■worden de resultaten van 4Iesse l)evestigd. 
Wat nu ten eerste de rangschikking der pigmentcellen in het 
ruggemerg betreft, zoo is het onjuist, dat zij van voren naar achteren 
gaande, geleidelijk in aantal verminderen. Bij jonge pelagische laiu’en 
zijn zeer duidelijk twee groepen te onderscheiden, ééne voor in het 
licliaam, de andere in het staartgedeelte. Daartusschen in zijn er in 
elk sigment in geringer aaiital voorhanden. Later echter Avordt deze 
groepeering onduidelijk en is de rangschikking ongeveer zoo, als 
PIesse die beschrijft. 
Wat de plaatsing van den pigmentbeker op de gezichtscel betreft, 
kan ik over het algemeen de oi)gaven van 4Iesse bevestigen. De 
oogen aan de ventrale zijde van het centraal kanaal zien altijd naar 
l)eneden, die links van het centraalkanaal meestal naar rechts box en, 
die rechts meestal naar rechts onder. 
■ De histologische bouw der oogen schijnt mij echter eene andere 
te zijn, dan Hesse en Sciineider beschrijven. 
De kerji van den pigmentbeker is nooit aan <len concax'en, doch 
meest aan den convexen kant gelegeji ; somtijds vindt men haar in 
het midden der pigmentccl, xvaar dikwdjls een heldere pegmentxrije 
])roloplasmazone te zien is. Volgens Hesse bestaat de [)ignientbeker 
steeds uit slechts eeno cel. Nu vond ik bij jonge exemplareji, xvaar 
het nog slechts lichtbruin gekleurde pigment de kern duidelijk laat 
te voorschijn treden, somtijds twee kernen in den beker, en zoo 
schijnt ook de vorm van den pigmentbeker in Fig, 3 er op te wijzc]i, 
dat de [)igmentbeker hier uit twee cellen is opgebouwd. Regel is 
evenwel, dat slechts één kapvormige pigmentcel bestaat. 
1) Anat. Anzeigci' Bd. 14. Pag. 470. Zool. Anzeiger Bd. :21. Pag. 481. 
Mém. coiu'omié de l’Acad. roy. de Belgiciiie T. LVl 1808. 
Wiener ined. AVocliensclirift 1000. 
Lehrb. der vergl. Histologie der Tiere 1902. 
