( 407 ) 
1ji (Ic onder den i)i«iueiitl)ekei' gelegen liehleel beselirijft Hesse 
een dnhhelen zoom van niterst kleine istaafje!4, tegeji den pigineid beker 
aanliggend. Deze dnbbelc zoom beslaat, dotdi de twee gedeelten er 
van gaan aan de beide niteinden, hoe men de eel ook doorgesneden 
heeft, in elkaar over, en zoo wordt een ovaal huigwerpig lichaam 
gevormd, dat ^ lak onder den pigmentbeker ligt (Fig. 1. a), en mij 
toeschijnt volkomen homoloog te zijn met het glaslichaam met ge- 
stree[)ten zoom, zooals het in de oogcellen van hirndineën voor- 
komt. Evenals daar schijnt ook hier bij Amphioxns het giaslichaam 
een korreligen inhond (door stolling?) te hebben, wat evenwel 
inet altijd dnidelijk te zien was. Tnsschen dit lichaam nn, dat vlak 
tegen den pigmentbeker aaidigt, en de aan de andere zijde dier 
lichtcel gelegen kern (Fig. I Ic) is nn meestal Jiog een tweede 
boonvormig lichaam te zien, dat geen gestree[)ten zoom l)ezit, doch 
zich door zijn heldere tinctie en In^mogeJien aard van het donkere 
korrelige })rotoi)lasma ojiderscheidt (Fig. 1 />). Dok dit lichaam schijnt 
mij toe, oj) dezelfde wijze als het boven beschreven giaslichaam, 
met de gezichtsfnnctie in verband te staan. De rangschikking der 
nenrolibrillen is nl. hiermede iji overeenstemming. 
Aan de veidrale zijde van de kern, daar waar ook volgens Hesse 
de lichtcel in een tijne punt nitloopt, in de cel tredend, vormt do 
nenrotibrille een losmazig netwerk oni de kei'n. Van uit dit netwerk 
stijgen lange vei'bindingsfibrillen naar boven, die het laatstbeschreven 
lichaam (/;) tnsschen zich vatten (Fig. 2, Fig. 3). Tnsschen dit laatste 
en den pigmentbeker anastonioseeren deze nonrofibrillen weder en 
vormen daar een tweede netwerk, dat het eerstboschreven giaslichaam 
met gesti'eepten zoom schijnt te omhullen. Hoe echter het verloop 
der tibrillen tnsschen dit lichaam en den pigmentbeker is, heb ik 
jnet kiijineji nagaaji. 
\ oor het goed gebdeken der goiid(idoridmethode vaji Ar.vniY 
moeten do doorsneden liefst inet dunner dan 10 ft zijn. \h)or de 
studie dezer gozichtscelleji is etiiler een sjieedikte \'an (1 — 7 ft nood- 
zakelijk, (laai- anders de zwarte [)igmentcel het grootste gedeelte van 
dcji gezichtscel omhult en ^■ool• verder onderzoek onbruikbaar maakt. 
Men verkrijgt dus inet die stiierp zwart getingeerde tibrillen, die in 
de preparaten \an Ai>\tiiv zoo duidelijk zichtbaar zijn (ook zijn de 
nenrolibrillen hier veel dunner dan bij hirndineën); on ten tweede 
wordt zelfs in coupes \an 0^-7 ft het onder den pigmentbeker 
liggende deel van het nenrotibriilennet werk door het (ligment volkomen 
onzichtlavar gemaakt. Waarschijnlijk echter gaat het neurotibrilleii- 
netwerk onder den pigmentbeker door en anastomoseert aan de 
andere zijde met het meer ventraal gelegen net. 
