( 408 ) 
Het uittreden der neurofdn’illon uit de geziclitscel kon ik slechts 
zelden duidelijk zien. De fd)ril scheen dan eenigen tijd horizontaal 
te verloopen, doch Avas A^erder-niet te verA^olgen. 
B. de nenrofibrillen in de gangliëncellen . 
0\'er den bouAV der gangliëncellen kan ik slechts AAxinig mede- 
deelen. Het A'erloop der nenrofibrillen in de A^erschillende celtj'pen 
nauAvkenrig te beschrijA’-en, zou te A'er \^oeren eii zou ook niet 
inogelijk zijn zonder Aelc platen en teekeningen. Slechts op het 
A^olgende zal ik derhalve ingaan : 
Bethe S geeft aan, dat in de meeste gangliëncellen bij de verte- 
braten de nenrofibrillen zonder zich te vertakken en zonder te 
anastomoseeren van den oenen uitlooper door het cellichaam naar 
den anderen loopen. Slechts in de spinaalgangiiëncellen en in de cellen 
van den lobns electricus van Torpedo marniorata vond Bethe net- 
voriningen der tibrilleji, en niisscliien komen zij volgens dezen auteur 
ook voor in het basale gedeelte der Pnrkijije’sche cellen en de cellen 
\an den Ammonshoren. 
Volgens Bochenek is het daarentegen waarschijnlijk, dat er in 
de vertebratengangliëncellen een zeer fijn netAverk van nenrofibrillen 
voorkomt. Het fijne neurofibrillennet, dat hij in de gangliëncellen van 
Helix kon aantoonen, vormt dan volgens Bochenek een tnsschen- 
stadinni tnsschen de slechts van een zeer grofmazig fibrillennetAverk 
voorziejie cellen der Hirndineën en Lnmbriciden, en de een zeer fijn- 
mazig tibrillennet bevattende gangliëncellen der vertebraten. 
In aansluiting aan de gegevens door deze beide auteurs verstrekt, 
zon men nn verwachten in de gangliëncellen atui Aaipihoxus óf een 
dicht netwerk óf een dichte vervlechting (zonder anastomosen) van 
zeer fijne nenrotilnillen Ie vinden. Toch is dit niet het geval. Het 
Aerloop der nenrofibrillen in de meeste gangliëncellen gelijkt zeer 
A^eel op dat in de gangliëncellen van Hirndineën en Lnmbriciden, 
zooals het door Apathy beschreven is. 
Men vindt somtijds cellen, zooals er eene in fig. 4 is afgebeeld, 
Avaar de fibrillen zonder zich te vertakken of te anastomoseeren Aan 
den eencn uitlooper door het spoelvormige cellichaam heen naar deii 
anderen uitloo])er der cel gaan, doch dit beeld is zeldzaam. 
In de meer volnminenze gangliëncellen, zooals zij in het dorsale 
gedeelte van het rnggemei'g en in de dorsale gangliëncellengroe]! 
achter den hersenventrikel voorkomen, vindt men steeds een iietAverk 
Aan met elkaar anaslomoseerende, zich vertakkende neurotibrilleu. 
Arch. f. Mikrosk. Anatomie, Bd. 55. 1900. Pag. 513. 
2) Le Névraxe Vol. III. Fase. I, 1901. Pag. 85. 
