( 409 ) 
De intredende nenrofibrillen vormen in de meeste o'e^allen een 
net om de kern (ook in fig. 5 gedeeltelijk zichtbaar). Daarvan stralen 
radiair veiioopende, doch ziek dikwijls vertakkende tibrillen nit, die 
aan de peripherie een tweede netwerk \ormen, ^vaarmede oj) linn 
beurt tibrillen, die in een der nitloopers van de cel verloopen (nit- 
of intreden?) in verbinding staan — een dergelijk beeld derhalve, als 
door Apathy in de kleinere gangliëneellen van Inmlnieus besehreA’en is. 
Ook vindt men evenwel gangliëneellen, 'waar niet twee netten 
(één om de kern, één meer aan de peripherie) door radiaire tibrillen 
verl)onden, bestaan, doch waar aan de eene zijde eenige tibrillen de 
cel binnendringen, met elkaar anastonioseerende en zich A’ertakkende 
een losmazig netwerk om de kern vormen, en aan de andere zijde 
weer de cel verlaten, zonder dat er van een peripheer iiet iets te 
zien is. 
Anastoniosen tiisschen de nenrofibrillen van verschillende celleji 
kon ik nog niet met zekerheid vaststellen. 
In de zeer groote gangliëneellen, de //Kolossalzellen,” mediaan in 
het ruggemerg gelegen, is het verloop der nenrofibrillen zeer eigen- 
aardig. Yan nit de ,/kolossaalzen uw vezels,” de axonen dezer cellen, 
treedt een l)nndel uiterst tijjie ]ieurofd)rille]i, die in den axfui vol- 
komen gelijkmatig verdeeld waren, in de gangliëncel iii ; in het cel- 
lichaam zetten deze nenrofibrillen zicli als een dikken, wervelvoi-mig 
om de kei’n verloopenden bundel voort, waarvan ik het eim^le nog 
niet kon vaststellen, doch die zich naar het schijnt tot enkele dikkere 
(dus uit vele elemenfairflbilllcn o[)gebouwde) tibrillen vei'vormt. In 
de axoneir, de kolossaalzenuwvezels, verloopen de uitei'St fijne en 
talrijke neurofibrillen in volkomen goed getixeei'de praepai'aten jraral- 
lel naast elkaar en vormen het beeld der , /sensorische Schlauche” 
bij Hirii{.lineën en Astaciis. Telkens ziet men nu enkele dezer fijne 
neui’otibi-illen in schuine richting den zijwand dezer zenuwvezels 
doorhoren en zich in het zenuwnetwerk daarlmiten verliezen. Waar- 
schijtrlijk staan zij daar in verbirrdirrg met arrderc garrgliëncellerr, wat 
met het kar-akter der kolossale zerriiwcellen als //Schaltzellerr” over- 
cerr zou komen. 
(J. De inrrervatic der d\varsgestreepte spieren. 
Terwijl volgerrs Rohde de motorische zenuwerr aan het eirrde 
der spierplaterr in deze overgirrgerr , en dus van eerr eigerrlijke 
//motorische eindjrlaat” geen sprake was, werd door Heymans en 
v.v\ DER Stricht '‘j irr 1898 het bestaan van spatelvormige eirrdplaterr, 
9 ScHNErDEpës Zoologische Beitrage. Bd. II, 1888. 
9 Mém. couronn. par l’Acad. roy. de Belgique 1898. 
