( 411 ) 
voor, en, zooals liet schijnt, steeds aan dezelfde zijde, die nl. welke 
candaalwaarts gericht is. De onder elkaar in dezelfde lenglerij gelegen 
knopjes zijn nn, zooals dikwijls dnidelijk kon M’orden geconstateerd, 
door zeer fijne tilnillen verbonden, die langs de spierplaten verloo[)en. 
In sommige gevallen verliepen deze tibrillen recht, in andere gevallen 
min of meer gegolfd. In lig. is het lengtebeeld van eenige sjiier- 
})laten (scheef getroffen) liij sterke vergrooting geteekend. 
O]) dwarse doorsnede waren deze librillenrijen en knopi’ormige 
verdikkingen eveneens te zien, en men ziet ze dan in ^’rij regel- 
matige verdeeling over de mvotibrillenplaten verspreid (tig. 6/i). Aan 
beide zijden van de knopvormige l erdikking ziet men ook hier een 
lijn z\iart lijntje, dat zich een eimhveegs langs de tibrillenplaten 
intstrekt. Stelt men met den micrometerschroef op verschillende 
nii eanx in, dan ziet men hoe naar boven en naar beneden de knop- 
vormige A'erdikking zich in een fijne libril voortzet, welke derhah'e 
overeeidvomt met de boven beschreven })arallel aan de iinolilirillen 
\erloopende fibril. 
iMen heeft hier derhah’e een apparaat, dat de anisotrope schijven 
^■an dezelfde spierplaat met elkaar in verbinding stelt, en in dezelfde 
spierplaat o]) vrij regelmatige afstanden scliijjit voor te komen, en 
dat de klenrreaclie der nenrofibrillen vertooid. Hoewel ik den samen- 
hang met de motf)rische zennw niet kon ^■aststellen, schijnt het 
mij toch toe, dat men deze filn'illen eji himne kno])vormige verdik- 
kingen aaii de grens der anisotroj)e schijven als het iimer\'atie-appa- 
raat der dwarse s[)iei'eji mag beschouwen. Soms zag ik een der in 
de lengte x'erloopende fil)rillen dicht bij de aaidiechtings[)laats der myo- 
tibrillen aan de myosepten zich van de S[)ierplaat afbnigen. Zij ver- 
loor zicli dan echter tiisscheii de daariiaast gelegen myofibrillen en 
was niet verder te \er\’olgen. Maar IkM constant ^•()orkomen aan 
ééne zijde van de anisotrope schijf, de fijne dik^\•ijls gegolfd ver- 
loo|)ende verl)indingsfil)rillen, de \oor jienrofil)rilleji zoo karakteris- 
tieke donker-pnrperen kleuring met gondclilorid schijnen mij echter 
het vermoeden te wettigen, dat men hier met nenrofibrillen te 
doen heeft. 
Dit schijnt inij Jin ook nit eeji algemeen histologisch oogjnint 
l)elangrijk. Hoe^vel de bouw der amphio.xns-spieren \’an die der 
hoogere vertebraten gnjote afwijkingen vertoont, komt zij t(K‘h iji het 
aspect dej’ dwarse sti-eping, in deji l)onw der myobrillen derhalve, 
Jiiet dien der hoogere vertebraten geheel overeen. 
Waar men nn, bniten de (door Heymans en van deu Stricht aan- 
getoonde) eindplaten langs de myofibrillen eene innervatie van elke 
