( 417 ) 
zeker de liuiiiiis een helaii.u rijke rol s|)eell bij het opneivien ^■a^ 
\oedsel uil den "rond door de liooji'ere planten. 
De sehrij\ei- heeft 'ietraehl onze kejinis van liet hiiinificatieproees 
(‘en schrede \'erder te hren,ii(‘n en heeft daartoe' een studie ji'eniaakt 
^■an de laiiere orti'anisnu'n. die' in de'n hoschhiuuus \'an het (fooi 
^vorden aanii'el i'offen. Het is hem i>ehd<t, daaruit een aantal schiin- 
niels te isoleeren, x eioral met behulp \ an moutextracl als voedintfs- 
bodem en deze schimmels, die reeds in een \roei>'ere verhandelijie: 
door den eerste'ii onder, ii:eleekend(' nader be'sclireven werden, heeft 
hij thans aan een x'crdei' onderzoek onderworpen. 
Onderzocht A\('rd, we'lke Kun, ei op de no,e levende bladeren \an 
t^tuercus, Faens i'ji Hiniis en in de' boschluclil werden aan,ect rotten, 
\\ elke veramlei'inti'e'U deze schimme'lllora in de'n loop \an den zomer 
en herfst onder.uaeit en Welke Normen ten slotte in het bijzonder o|> 
de afireN allen blade'i’cn worden ae\onden. Dit laatste onderzoek 
Nverd vooral bemoeie'lijkt, omdat men in den humus slechts steriel 
niNe-elinm aantrefi, dat eerst te determineeren is, nadat men het iji 
i-einkultiuir tol fruclilicatie' lie'efl uelirachl. 
De meest belaJiirrijke' \ an di'ze Funiri, die op de af\ allende bladere'ii 
en ()(jk op den humus nooit onibre'ekf, blee'k l’richoderma Koninfz:i 
()ud. I(‘ zijn. Deze kan de' humusslotlen als slikslof\oedsel irebrniken, 
mits te'N'ens ee'ii ”oed koolstof\'o('dsel aanwe'zi^- is; dit woi-elt in den 
humus waarschijnlijk i>('\ond('n in d(‘ celhdose', die dan door een 
cylalisch eeizyin wordt opu:e'losl. Ze'er uil \oeri,i>- we'i’de'ii nu \erder de 
\'oediims\ooi-N\ aarde'ii van de'ze schimmel onde'i'zocht ; het resultaat 
van dit onde'rzoek is nioe'ilijk in korte' woorden samen Ie vatle'Ji. 
Alh'e'ii kan er op ^'ewoze'ii worden, dut suikers als f-bron ('ii de 
onll('din,i>sproducl('n eh'r ei w ilslolfen als A"-bron een uitstekend voedsel 
Normen. \ ermeldinir \ ('rdient daarbij, dal reinkullure'ji Nan d’richoderfna 
(‘(‘11 eiti'enaardiu'e yroudluchl be'zilte'ii. 
( '(‘|)halos[)e)rium Koninyi ()ud. is de* t nn (‘('de schimmel, die uit voeiM”' 
bestudeerd NNe'rd; deze' blijkt v('(‘l kie'ske'ui'iae'r Ie zijn, NNat de voe- 
(linirsNoorNN aareh'ii be'lreft, zoodat de humiissloilen ook een slecht 
.\ -N'oedse'l zijn. Maar ook hi(‘r N'indi krachtiue' out nn ikke'lin,!.!,' plaats, 
NNaiuiei'r i>bicos(‘ als f -bron (‘ii de' ontl(‘(lin;.i'spi-o(lue‘l(‘n der eiNN ille'ii 
als .\ -bron ir(‘er('N (‘n NNorde'ii. Dal de' schimme'l (‘(‘ii rol speelt liij hel 
lmmilicalie|)i oc(‘s moe'l al afke'h'id NNoreh'ii uil lu'l alh'rNveji'e voor- 
koiiK'u in (h'ii humus: daare'iiie'ae'ii kon ( V|ilialosporium van bladeren 
(‘11 lakke'ii. zoolanu' zij aan (l(‘n loom be'Ne'sli^’d NNare'u, nooit ^e'ïso- 
lee'rd NNorde'ii. 
ij zijn N aii mee'iiiny, dal dit omh'rzoe'k als een eerste schrc'de' 
be>chouNN(l mo(‘l NNonh'ii op den nn e.'^', die leiden zal lol me'erdere 
