A'erder i« iiigekoiiien liet bericlit ^'an uet üx'erlijtleir van 
den Heer 
TEÜNIS ZAAIJER 
Avelk bericlit niet een brief van rouwbeklag is beantivoord. 
De Voorzitter brengt hulde aan zijne nagedaclitenis in de 
volgende woorden ; 
Mijne Heeeen! 
Wederom is onze afdeeling in i-ouw, door den plotselingen 
dood van Zaauer, een onzer oudste medeleden, die we voör 
weinige dagen ten grave brachten. Met hem is nit ons midden 
weggenomen een nobele sympathieke figuur, voor menigeen 
een diep betreurd ^'riend Aviens hartelijk woord, wiens goede 
raad op hoogen prijs Averd gesteld. 
Zaauer heeft een gelukkig, rustig Avetenschappelijk leA'en 
gehad. Geboren te Dirksland in 1837, kwam hij in 1856 als 
student in de geneeskunde te Leiden, Avaar hij, aangetrokken 
door de colleges van Halbertsma, zich met voorliefde toelegde 
op de studie der ontleedknnde. Na zijne promotie in 1862 
zette hij, onder Virchoav en Hyrtl, in Berlijn en Weenen zijne 
studiën voort, spoedig Averd hij benoemd tot 2e prosector bij 
het anatomisch kabinet en toen Halbertsma stierf was de 28 
jarige Zaauer de aangeAvezen persoon om hem op te \migen, 
in 1866 als buitengeAvoon en in 1871 als geAvoon hoogleeraar 
in de ontleedkunde en de gerechtelijke geneeskunde. 
Als hoogleeraar heeft Zaauer de Avetenschap gediend in de 
eerste jilaats door zijne voortreffelijke eigenschappen als docent. 
Bij zijn meesterschap over zijn vak bezat hij een groote mate 
