( 472 ) 
Physiologie. — De Heer Winkler biedt eene mededeeling aan 
van den Heer J. K. A. Wertheim Salomonson: „Een nieuwe 
jn'ilrkeïing.'iwet.” mededeeling). 
In een drietal korte mededeelingen getiteld ,/Een nieuwe prikke- 
lingswet” I, II en IH, heb ik getracht aan te toonen dat een effect 
op een be})aalde wijze aangroeide, Avanneer de prikkel vermeerderd 
werd. Het bestaande verband werd nitgedrnkt door de formule 
E=A{l~a~J3(B-c)^ (1) 
Bij de afleiding van deze formule Averd aangenomen dat de om- 
zetting van chemisch materiaal één bepaald effect ten gevolge had. 
In het algemeen zal een dergelijke omzetting echter meerdere gevolgen 
hebben die te samen het totaaleffect uitmaken; b.v. een mechanisch, 
een thermisch, een chemisch, een electrisch effect zullen gelijktijdig 
bij enkele protoplasmaverrichtingen voor den dag kunnen komen. 
De vraag doet zich nu Amor : Zal de bovenstaande uitdrukking toe- 
passelijk zijn op de onderdeelen Amn een effect, of op het totaal- 
effect? Om deze vraag te beantAvoorden moeten Avij nog eens terug- 
keeren tot de afleiding der formule. Wij hadden daarbij opgesteld 
de differentiaalvergelijking ; 
— clE — BE dR (2) 
Avaarmede Avij uitdrukken Avilden, dat bij een oneindig kleine ver- 
meerdering van den prikkel ook een oneindig klein deel Amn het 
beschikbare materiaal Averd omgezet en tevens hoe groot deze om- 
zetting Avas. De hoeveelheid — dE representeert dan de toename 
van het effect. Bestaat het effect nu uit meerdere onderdeelen dan 
zal voor een bepaald onderdeel daarvan, b.v. het - gedeelte, dezelfde 
n 
gelijkheid moeten gelden, en Avij zullen dus voor een gedeeltelijk 
effect moeten hebben 
1 
dE = BEdR (3) 
n 
waarin n'j> 1 is. 
Deze formule leidt tot de uitdrukking : 
E = a{l — (4) 
waarin a een andere konstante zal zijn dan A en Avaarin n steeds 
grooter dan 1 is, teinvijl de formule (1) voor een totaal effect geldt. 
Deze formule voor een gedeeltelijk effect, is volkomen identisch 
met die welke voor een totaaleffect opgesteld is. Wat echter belang 
inboezemt is het feit dat de exponentieele constante voor een ge- 
deeltelijk effect grooter moet zijn dan Anor een algeheel effect. 
