( 478 ) 
dé fouten geheel binnen de grenzen der waarneniingsfonten. En zelfs 
dan is liet mogelijk om in enkele gevallen een correctie aan te brengen. 
Zoo blijkt bij besclionvving van de reeks VI, dat de getallen beant- 
Avoordende aan de prikkelwaarde 900 bij berekening een Aveinig te 
groot zijn — zooAvel voor de lieflioogte als voor de Avarmteprodnctie. 
Berekenen Avij nn nit de lieflioogte-Avaarneming 6.1 hoe groot de 
prikkel is die daaraan beantAvoordt, dan vinden Avij 810 in plaats 
van 900. Gebruiken Avij nn dit getal 810 om daaruit de Avarmte- 
prodnctie te berekenen, dan vinden Avij 12, dus geheel in OA^ereen- 
stemming met de Avaarneming. De Amronderstelling dat 900 een 
drukfout of schrijffout of althans een vergissing is, en dat 800 bedoeld 
is, is dus Averkelijk niét gevraagd. 
Voor de grootheid n = 
Bio 
vinden Avij in de reeksen IV, V en VI 
de AAmarden 2.5, 4.23 en 2.31. 
Uit de medegedeelde reeksen mogen Avij in de eerste plaats afleiden, 
dat de Avarmteprodnctie als totaal effect beschouAvd inderdaad toeneemt 
bij toenemende prikkelgrootte op de AAÜjze als door de opgestelde 
formule Avordt aangegeven. 
Wij vinden in de drie laatste reeksen Amor de vermeerdering 
constante van het Avarmte-effect en Bh, die voor de hefhoogte, inder- 
daad de eigenaardigheid, dat Byg steeds kleiner is dan de bijbehoo- 
rende Bu, een feit dat Avij uit onze afleiding voorspeld liebben. 
HoeAvel ook daardoor natuurlijk onze afleiding nog niet beAvezen 
mag Avorden geacht, is dit feit toch een krachtige steun om de door 
mij voorgestelde afleiding als een nuttige en bruikbare Averkhypothese 
op te vatten. 
Scheikunde. — De Heer Bakhuis Roozeboom biedt namens den Heer 
J. J. A^AN Laar een mededeeling aan : ,/ Over het verlooj) der 
smelüijnen van vaste legeerinyen of ariialgaiiieu. 
I. In de onderzoekingen vaji auan Heteren ') over Tinamalgamen 
komt een smeltlijn voor, zooals die tot nog toe niet over een zoo 
uitgebreid verloop (van 0 tot nagenoeg 100 at. “/o kwik) is bestudeerd. 
Dit komt Avel hoofdzakelijk daar vandaan, dat de smelttemperaturen 
der beide metalen zoover uiteenliggen : bij tin 231°. 6 C, bij IcAvik 
— 38°. 6 C. Daardoor treft de smeltlijn van het tin die arui het 
0 Akad. Proefsclir. 1902. (zie ook Verslag Akad. Verg. 29 Nov. 1902. p. 420). 
3) 1. c. bl. 18. 
