( 485 ) 
sluitend kunnen maken. Vergeten wij daarbij niet, dat de formule 
(8) altijd toch slechts een benaderde formule blijft. Ook zal bij de 
laatste waarden van .r de samenstelling van het afgescheiden tin haar 
iiiA-loed doen gevoelen. Dit is dan nl. geen zuiver tin meer, maar 
bevat zeker misschien zelfs 6 “/o kwik. 
Wat de waarde ^ain q (de smeltwarmte ’S'an het tin bij overgang 
in het amalgaam) betreft, zoo zal bij x = 0 q = q^ zijn, d.w.z. = 
RT„ 1010 
= — — = = 2550 Gr. kal. Bij 25° gaat onze formule niet meer 
door, daar deze volgens de bovenstaande tabel slechts tot ongeveer 
90° betrouwbare waarden voor T levert. Bij 90° is x = 0,8 en dan 
wordt ^'olgens (7): 
7 — ?o [1 — (« + y «']) 
of q — q, [1-1-0.325^’^— 1.11. «= + 1.33. 
d.w.z. q = 1.185 = 3020 Gr. kal., 
terwijl VAN Beteren (bij 25°) uit electromotorische metingen + 3000 
Gr. kal. vond ^). De overeenstemming is absoluut. 
iMerken wij ten slotte nog op, dat volgens de bepalingeii van 
VAN Beteren en van Beycock en Neville aangaande de verlaging van 
de smelttemperatuur van tin bij toevoeging van geringe hoeveelheden 
kwik q^ = 2550 Gr. kal. moet zijn (zie boven), dan zien wij, dat de 
door Pe;rson aaiigegeven Avaarde 14.25 X 118.5 = 1690 Gr. kal. 
veel te klein is. In een rmlgende mededeeling zal ik o.a. aantoonen, 
dat ook de door Person opgegeven smeltAvarmte van k\vik vele 
malen te klein is. 
Dec. 1902. 
Scheikunde. — De Beer Bakhuis Roozeboom biedt namens den 
Beer J. J. van Laar eene mededeeling aan: nOver Itetqwten- 
tiaal-versddl, hetwelk ontstaat aan het scheiding svlah van twee 
verscldllende, niet-nienghare Ojjlosmiddelen, ivaarin zich een 
zelfde opgeloste elektrolyt verdeeld heeft,” 
I. Dat aan de scheidingsvlakte A^an twee vloeistoffen, die laags- 
gewijze ten opzichte van elkaar gelegen zijn, zooals b.v. Avater en 
phenol, tengevolge der ongelijke verdeeling der neutrale moleculen 
en der Ionen van eenzelfden opgelosten elektrolyt een potentiaal- 
A'erschil ontstaan moet, is reeds in 1892 door Nernst aangetoond =). 
1) Zie blz. V.) van het Proefschrift. 
') Zeitschr. für Physik. Chemie 9, 137 (1892). 
