( 486 ) 
De door hem gegeven uitdrukking voor de electromotorisclie kracht 
is welisAvaar afgeleid ^'oor het geval, dat een der beide phasen een 
ra>fte oplossing is, maar men ziet onmiddellijk in, dat dezelfde formule 
ook voor het door ons gestelde geval geldig is 
Voorloopig biedt echter de directe meting \'an dit potentiaal- 
verschil geen Amornitzichten aan ^). Maar nu er in den laatsten tijd 
op dit gebied, zij het ook in andere richting, proefnemingen Avorden 
verricht, o. a. door Riesenfeld ^), kan het zijn nut hebben de exacte 
theorie A'an dit verschijnsel te geA’en, zooals ik die ruim een jaar 
geleden, bij de bewerking van een later te A'erschijnen Ijeerboek 
OA'er Elektrochemie, neerschreef. 
Onderstellen wij een oplossing Amn KCl in de oplosmiddelen 
Aj en Ag. 
A, Ag 
Cl 
K 
KCl, 
Cl 
K 
KClg 
Cl 
K 
Is er nu eveiiAvicht ingetreden tusschen de Jiiet- gedissocieerde, 
electrisch neutrale aandeelen van het opgeloste KCl in de beide pha- 
sen, dan behoeft er nog geen eveuAvicht te bestaan tusschen de Ionen 
in de tAvee oplosmiddelen. Immers de gelijkstelling der thermodvna- 
mische ]Aotentialen voor aecpüvalenthoeveelheden der niet-gedissocieerde 
aandeelen in de beide phasen fverdeelingsevennucht) geeft: 
^^AT/i ^KCk 
• . (1) 
Maar de 
tAvee dissociatie-eveiiAvichten geven : 
. . (2) 
Derhalve 
zal alleen 
^ 
. • (3) 
behoeven te zijn, en zou het een go'oot toeval Avezen, zoo ook nog 
Avas. Er bestaat dus tusschen de Ionen in de beide oplosmiddelen 
in het algemeen geen verdeelingsevenAvicht. Er zullen b.v. in het 
tweede oplosmiddel betrekkelijk te Aveinig K-Ionen, te veel Cl-Ionen 
zijn. En daar het niet aaiiAvezige eveiiAvicht in een eveuAvichtstoestand 
1) Zie ook Riesenfeld, Wied. Ann. (4) 8, 617 (1902). 
2) Ibid., 1. c. 
Nernsï und Riesenfeld, 1. c. blz. 600 — 608; Riesenfeld, 609 — 615; 616 — 624; 
id. [nang. Diss., Göftingen 1901 ; Hittorf, Wied. Ann. (4) 9, 243—245 (1902). 
