( 516 ) 
En met dit verschillend gedrag A^an het plooipnnt zal noodzakelijk 
een verschillend gedrag der connodale en spinodale lijnen gepaard 
gaan. Deze znllen toch bij temperatnnrscc/’/m/in^ steeds de randlijn 
moeten gaan snijden, de connodale in de raakpunten der dnbbel- 
raaklijn van de randlijn, de spinodale in hare beide buigpnnten, om 
daarentegen bij temperatnursyÉ!r/mc////iy bo\'en de kritische temperatnnr 
der hoofdstof die randlijn geheel los te laten. In verband daarmede 
keeren zij in de vier eerste gevallen van fig. 1 hare bolle zijden, in 
de vier laatste hare holle zijden naar de randlijn x = 0, zooals dat 
op de tignur nader aangegeven is, waar de connodale lijnen door 
getrokken, de spinodale door gestippelde lijnen zijn aangednid. 
^'ig- «• gy teixiperatimrsycr/m/m^ ontstaat dan in de vier eerste 
gevallen steeds eene fignnr zooals hier nevens op Fig. a 
schematisch is aangegeven. Bij temperatimrsycr/mw//n// ver- 
dwijnen daarentegen in de vier laatste gevallen de spinodale 
en connodale lijnen, gelijktijdig met het plooipnnt zelf, A^an 
het oppervlak. 
Behalve op dit zoozeer verschillend gedrag, scheen het 
echter wenschelijk nog op twee andere omstandigheden 
acht te slaan. Vooreei'st op de richting der raaklijn in het 
plooipnnt, of deze namelijk, verlengd naar de zijde der groote 
volumina, naar de J)innenz\](\e van het ifvvlak overhelt, zooals in de 
gevallen 1, 2, 5 en 6 van fig. 1, dan wèl, zooals in de overige vier 
gevallen, naar de /izw’fonzijde. Daarvan toch is het afhankelijk welke 
der beide soorten van retrograde condensatie zich eventueel zal 
voordoen ^). Daarnevens echter ook op de vraag of het plooipnnt 
het ip-vlak betredende, hetzij dan bij verhooging of bij verlaging van 
temperatuur, zich naar de zijde der grootere volumina begeven zal 
als in de gevallen 1, 3, 5 en 7, dan wel, als in de overige gevallen, 
naar die der kleinere, waarbij dan nog op te merken valt dat de 
lijn KP in tig. 1 der uitslaande plaat overal opgevat kan Avorden 
als eene kleine koorde der plooipuntslijn van het v, ,r-diagram en 
derhalve de aaiiA’-ankelijke richting dier lijn aangeeft, zooals zij uit 
het punt K vertrekt. 
De drie verschillende alternatieven, die Avij op deze Avijze onder- 
scheiden hebben, geveji nu aanleiding tot de acht geAmllen in tig. 1 
voorgesteld en Avij kunnen ons de vraag stellen AvaarA'an het afhan- 
gen zal Avelk dezer acht geA'allen zich bij een gegeven hoofdstof 
1) Zie over deze beide soorten van retrograde condensatie bijv. het opstel van 
VAN DER Waals: ,Statique des flnides (Mélanges)” in Tomé I der ,Rapports 
présentés au congres international de p'iysique, réuni a Paris en 190Ü”, aldaar 
p. 606—609. 
