( 559 ) 
Deze geheel algemeene betrekking voor A zullen wij nn vervor- 
men. Bij mengsels kan men altijd schrijven; 
= fx' -|- RTlog c, 
wanneer c de concentratie is van den beschouwden component. 
Duiden wij de mengingsverhonding in de metaalphase aan door 1 — x 
(voor het metaal en door x (voor M^), dan heeft men dus: 
(p'wi— p'e, ) ^rRT log (ft'wo— f4„ ) -\-RTlog — 
in welke vergelijking de functies fx' in het algemeen nog, behalve 
van T, van x of van c afhankelijk zijn. Alleen bij uiterst verdunde 
oplossingen mag men ze onafhankelijk van de concentratie beschouwen. 
Stellen wij nu verder: 
lx'r„^—{i'e^ = RT log [ï,„^—n'e^ = RT logK^, . . . (a) 
dan ontstaat ; 
RT K,{l-x) RT IQc 
log — Log 
( 2 ) 
In dezen vorm is de uitdrukking door Nernst gegeven ’), behalve 
dat de afleiding geheel anders was, en de factoren 1 — x en x ont- 
braken, Avelk verzuim Reinders — evenwel door een eenigszins 
onzekere redeneering — hersteld heeft. Verder schrijft Nernst in 
KR 
plaats van — altijd — , waarin dan P de //oplossingsdrnk” Amn het 
c p 
metaal, p de , /osmotische” druk der metaalionen is. Deze grootheden 
zijn echter bij verdunde oplossingen met onze K en c evenredig. 
Maar terwijl bij Nernst de thermodynamische beteekenis van de 
grootheden P vrij duister blijft, is dit bij onze afleiding niet het 
geval, daar de grootheden K gegeven zijn door de betrekking («)• 
Men kan nu eveuAvel gemakkelijk nog verder gaan, en de dubbele 
vergelijking (2) in één enkele omzetten. Onmiddellijk volgt nl. uit (2): 
of, als v^=v^=v is: 
Stelt men nu de totale concentratie der metaalionen, nl. 
door c voor, dan is dus : 
1) Z. f. Ph. Ch. 22, 540 (1897). 
