( 563 ) 
dan ziet men, dat c, praktisch — O is van x = O tot x = 1 — 
Voor .r=r 0,999 bv. is c, = , voor x = l — -10“30 jg c, nog 
slechts = 10 0,0025. Eerst voor de allerlaatste waarden van a;, 
van 1 — 10~^ tot 1, krijgt waarde, en verandert rapide van bijna 
0 tot 1. Een groot deel der gestippelde lijn valt dus in de figuur 
samen met de ordinaat van x = 0. Nagenoeg alle lonen in den 
electroljt zijn tin-ionen : de oorspronkelijk daarin aanwezige kwik- 
ionen hebben zich bijna volledig op het amalgaam neergeslagen, tegen 
uitwisseling van een electrisch aequivalente hoeveelheid tin-ionen, die 
uit het amalgaam in oplossing zijn gegaan. 
Wil men een directe vergelijking opstellen voor A in functie 
van c,, dan heeft men uit 
A rr: 0,0289 (K, (1—x) + iT, , 
1 — c, K^(l-x) 
K.x 
in de eerste plaats: 
1 X 
dus na substitutie : 
A =: 0,0289 
of ook 
L = ~ 0,0289 -f , 
( 5 ) 
welke uitdrukking de grootste overeenkomst vertoont met (4). Nog 
grooter wordt evenwel deze overeenkomst, wanneer men schrijft : 
A z= 0,0289 
K, 
of 
A=r A,- 0,0289 c, -f ^ 
terwijl men (4) kan schrijven in den vorm 
A m A, + 0,0289 log^* (^(1— «) -f 
Hieruit ziet men ten duidelijkste, dat de lijn A = /(c,) geheel 
■vjmetr'isch is met de kromme A = ƒ (.z*). Keert men fig 1 om, dan 
is de tweede lijn in haar verloop identiek met de eerste. Schrijft 
men voor c, in de plaats 1 — c^, dan geldt voor beide gedurende 
nagenoeg het gansche verloop : 
36 * 
