( 564 ) 
A = + 0,0289 log^^ (1— a-) 
A = A, — 0,0289 (1— cj. 
Bij de eerste neemt A af van Aj tot bijna A,, als x (de kwik- 
concentratie in het amalgaam) van 0 tot bijna 1 verandert ; bij de 
tweede neemt A toe van A^ tot bijna A^, als Cj (de ^mconcentratie 
in den electrolyt) toeneemt van 0 tot bijna 1. 
Wij kunnen gemakkelijk berekenen hoeveel kwik-ionen zullen neer- 
slaan, wanneer het amalgaan oorspronkelijk bestond uit kwik op 
1 — tin, en dit in aanraking wordt gebracht met een electrolyt, 
waarin de concentratie der kwik-ionen = (cJo is op een totale 
ionenconcentratie = i. Onderstellen wij, dat het amalgaan bevat 
m Gr. mol ; de electrolyt n Gr. mol metaal-ionen. Oorspronkelijk 
heelt men dan : 
m (1 — Xa) tin n (1 — (cJJ tinionen 
mxa kwik n{ck)« kwikionen. 
Na uitwisseling van my kwik-ionen uit den electrolyt tegen my 
tin-ionen uit het analgaarn, zal men hebben: 
m (1 — ^0 — y) — (1 — ^0 tin 
m (x„ -|- y) = mx kwik 
De evenwichtswaarden x en c, zijn dus gegeven door 
m 
^v = x,-]ry ; c, = (c,)„ y , 
n 
benevens door de vergelijking (3), bv. in den vorm (3a), nl, 
X 
c, — 10-32.6 — ^ zoodat deze laatste wordt: 
1 X 
n{\ — (cJoH — y)=n[l — cjtin-ionen 
n 
(oOo y) = kwdt-ionen 
n 
ic,), --y= 10 - 32.6 
n 
■^0 + y 
1— O^o + v) 
waaruit y ondubbelzinnig kan opgelost worden. Dan heeft men ook 
X en c,. 
Grafisch vindt men uit de bovenstaande figuur de bij elkaar be- 
hoorende waarden van x en c, door een vertikale lijn, die de totale 
mengverhouding o der beide metalen in de twee phasen aangeeft. 
Deze is nl. gegeven door 
mx,-\-n (cOo 
a — . 
m n 
Nu neme men op deze lijn P zoodanig, dat PPe - PPn — m : n, 
welke grootheden m en n tengevolge der aequivalente uitwisseling 
