( 5t58 ) 
Nu is 
— S ^ ^ 1 [J^nu — 5 ~r (1 — ■'*') “ 7 “ 
ox ' d.v 
wanneer ? de totale tliermodjnainisehe potentiaal voorslelt. Derhalve is 
zoodat 
en 
dA 
dx 
dL 
dx 
dx 
d.r 
00 
da;* 
dx 
RT 
1 
P Phii 
— f^'c. 
X e 
RT 
VS 
N 
d.r’ 
P/fls P' Ca 
(1 — .r)e 
kan dus = 0 worden, 6f wanneer - — = 0 wordt 
wordt. 
ÖPmi 
dx 
2A .r(l x) 
factor verdwijnt. Nu coincideert het 0 worden van 1 met 
^ RT 6' 
ö,« 
worden dan gelijktijdig = 0 ) of wanneer de tweede 
d^* 
— 0, zooals gemakkelijk, door differentiatie van Hmy bv., is aan 
te toonen, en daarmede is dan bewezen, dat de genoemde factor in 
dL ^ d>? 
— niet = 0 kan zijn. Immers = 0 geldt voor pnnten in het 
dx d.?;’’ 
lahiele gebied. 
Wel is het echter mogelijk, dat de tweede factor, nl. 
{KX - {KX = 0 
P»ii P Ca P«)a M' Ca 
wordt (hetgeen identiek ismet.re — (1— =0), maar 
dan mogen en (/Oo niet zoover uiteen liggen als tot hiertoe 
werd aangenomen. Dit geval zal echter in een \'olgende paragraaf 
afzonderlijk worden beschouwd. 
C 1 c 
Daar — of ^ thans, behalve x en 1 — x, ook en 
bevat, zoo is het thans onmogelijk 1 — x en x expliciet in uit te 
drukken, en kan men dus ook niet A expliciet als functie ^'an 
uitdrukken, zooals in (5) is geschied. De kromme A = zal dus 
nu niet meer symmetrisch zijn met L — f\x), zooals trouwens ook 
fZA 
blijkt, wanneer wij de waarde van — 0 [)scbrij\'en en deze Aerge- 
dc.. 
dA 
lijken met die van — . Uit volgt nl. : 
dx 
