( 569 ) 
dc„ 
(KMKX 
2^ A’(l — x) 
RT è* 
dx [(A^,)„ (l-..;) + (A,)„ eA(i-.ay^ 
Combineert men dit met (6), zoo verkrijgt men: 
^ _ [(A- )„ - (AJ„ X 
dc, “ ’ (A0„ (AJ„ • • 
2 A 41 — A') 
Men ziet, dat de factor 1 — — — - — is w^egge vallen. 
Hl o 
• ( 7 ) 
Maar 
d'^A d /dA\ dx 
dx \dc^ J dc^ 
dc,^ 
dx 2 iAx(\—x) 
en — den factor 1 — — — - — in den noemer heeft, zoo zal voor 
ac. Ai b* 
de waarden van x, waarvoor deze factor =r 0 is, 
00 worden. 
d.w.z. de kromme zal daar ter plaatse keerpunten vertoonen. Maar 
aangezien volgens het bovenstaande dit alles in het labiele gebied valt, 
zoo zullen wij hierbij niet langer blijven stilstaan. 
lY. Onderzoeken wij thans het geval, dat de beide metalen in 
elektromotorisch karakter zeer dicht bij elkaar liggen, zooals b.v. 
kwik en zilver, tin en lood, enz. Neemt men het eerste paai', dan is 
Aj (kwik) = — i,Ü27 1 A.^ (zilver) = — 1,048 
= 10 - 1 -.8X2 j /ir^=: 10 -' 8 .i 
Maar dan doet zich de onaangename omstandigheid voor, dat de 
valentiën verschillend zijn {i\ = 2, v.^ = 1) en de formules zeer 
ingewikkeld worden. Nemen wij daarom liever als voorbeeld tin 
en lood, waar 
A, (tin) = — 0,085 A^ (lood) = — 0,129 
= 10-3 — 10-4,5 
De formule (4) wordt dan (v = 2) ; 
A = 0,0289 (10-3 ^ 10-4/>a,-) , 
en nu mag niet t. o. v. verwaarloosd worden. Daar 
A, = 0,0289 10-3, 
zoo kan men ook schrijven : 
A = A, 4 - 0,0289 ((1— A’) 4- 0,030 x ) , 
en men zal thans een meer geleidelijke afname van A, tot A^ heb- 
ben (zie fig. 2), 
