( 576 ) 
berekende iDaardcn van c, enz, de grootheden A zelfs bij waarden 
van X, die zoo dicht bij 1 gelegen zijn, nog uitstekend weergeeft. 
Men ziet, dat door het weglaten van den correctie term — waardoor 
de eenvoudige NERNST’sche formule (maar met log (1 — ,c)) verkregen 
wordt — de uitkomsten tot 3 miliivolts hooger zouden uitvallen ’). 
Scheikunde. — De Heer Bakhuis Roozeboom biedt eene mededeeling 
aan van den Heer J. J. van Laar : ,/ De snieltlijn van Tin- 
anialganien.” Mededeeling). 
1. In een voorgaande mededeeling (Verslag der verg. Dec. 1902) 
toonde ik aan, dat wanneer de moleculaire potentiaal van het tin 
in een vloeibaar tinamalgaam werd uitgedrukt door de formule 
f^i =/(7’) 4- RTlog (1— A') 4- («i 4- + ...), 
een zeer goede aansluiting werd verkregen tusschen de door middel 
P Ik wil er liier even op wijzen, dat de nog veel betere aansluiting, welke 
Wind bij CacZmmmamalgamen met zijn formule (zie BosscHAbundel, blz. 725) 
verkregen heeft, m. i. op zich zelf weinig waarde heeft. Immers de coëfficiënten dier 
formule werden niet, zooals hier, aan andere gegevens ontleend, maar aan de 
gegevens zelve, aan welke hij zijn formule wilde toetsen. En nu wil het mij voor- 
komen, dat het weinig moeite kost met twee coëfficiënten een zeer gering aantal 
gegevens sluitend te maken. Mijne ondervinding heeft mij te dien opzichte voor- 
zichtigheid geleerd. Zoo gelukte het mij nog zeer onlangs een 17-tal smelttempe- 
raturen, van 212° tot 80°, met een half-theoretische, half empirische formule met 
groote nauwkeurigheid weer te geven, terwijl toch een later door mij aangewende 
geheel theoretische formule, met minder coëfficiënten, een nog veel betere aanslui- 
ting gaf, die zich niet over 17 maar over alle 22 onderzochte smelttemperaturen 
uitstrekte, tot — 19’ toe. En daarom hecht ik meer waarde aan de uit bovenstaande 
tabel blijkende overeenstemming tot op gemiddeld 1 millivolt, dan aan de al te 
fraaie overeenstemming van Wind tot op enkele honderste miliivolts. 
Daarbij komt nog, dat de hier gebruikte methode van den thermodynamischen poten- 
tiaal, in verband met de toestandsvergelijking van v. d. Waals — waardoor een 
theoretisch volkomen gerechtvaardigde uitdrukking voor den correctieterm werd 
verkregen — de voorkeur verdient boven alle beschouwingen, die den vrij vagen 
osmotischen druk tot uitgangspunt hebben genomen. 
Ten slotte moet mij de bekentenis van het hart, dat ik de verbazing van Bijl 
(Z. f. Ph. Gh. 41, 663 ('1902)), dat de formule van Wind tot zelfs bij amalgamen 
met 23 % cadmium zoo goed sluit, niet kan deelen. Want in de eerste plaats 
zegt het weinig, dat (bij 75°) vier waarnemingen sluitend worden, als men twee 
coëfficiënten bepaalt — maar in de tweede plaats moet hier een goede formule 
aansluiting geven, niet tot 23 ‘'/o, maar tot 100 "/q, aangenomen dat de mengings- 
reeks ononderbroken is. En een dergelijke aansluiting is zeer zeker te verwachten 
van de door mij gebruikte formule met den door v. d. Wa.als geindiceerden 
correctieterm, zooals o. a. blijkt uit de volledige weergave der smelttemperaturen 
bij tinamalgamen door die formule, van 0 % tot bijna 100 "/o kwik toe. 
