( 788 ) 
eleetronen lievat, die op de l)o\^eiigenoemde wijze heen en weer 
vliegen, zonder te denken aan eigenlijk gezegde //vihrainren” inel 
eigen trillingen ^’an bepaalde [)erioden. 
Jk Avensfli in deze mededceling (e doen zien dat dit inderdaad 
niogelijk is. Wij znllen, van het aangegeven denkbeeld uitgaande, 
het einissievennogen van een ineiaal bciekeneji, eji de verhouding 
van dit vennogen en het absorplieverinogen opmaken, liet zal blijken 
dat deze verhouding onafhankelijk is van de waarde der grootheden, 
waardoor het eene metaal zieh van hel andere onderscheidt. Gedachtig' 
aan de Avet van Kirchhoi-'I'' zullen wij de verkregen uitkomst ook 
mogen l)eschonA\'en als de verhouding tusschen het emissie- en het 
absorptievermogen van een Avillekenrig gekozen voorAver[), of als het 
einissievennogen A’an een volkomen zAvart lichaam; Avij znllen zien 
dat de verhouding afhangt van eene constante grootheid, Avaar\’an 
de physische beteekenis uit onze beschon wangen zal blijken. 
§ 2. Zooals men Aveet hangt de zooeven genoemde vei'honding 
ten nanw^ste samen met de dichtheid der stralinf>’sener£>ie in eene 
O Ca 
rniinte die besloten is tusschen volkomen zAA arte Avanden van overal 
dezelfde absolute temperatuur T. Ontbindt men den daarin bestaan- 
den bewegingstoestand in stralen, elk van eene bepaalde golflengte, 
dan kan men voor het arbeidsvermogen per volnme-eenheid, in zoo 
ver het behoort bij stralen met goltlengten tusschen X en X -|- dX, 
schrijven 
F T) dX. 
Volgens de door thermodvnamische beschoiiAvingen A'erkregcn AA'cIten 
van Boltzmann en Wien neemt deze vnldrukking den vorm 
^f{^T)dX ( 1 ) 
aan, Avaarin f {X T) eene functie van het [irodnct IT is. Peanck ’) 
lieeft getracht deze functie nader te bepalen. Hij vindt A’oor de nit- 
drnkking (1) den A'orni 
8 .T r h 
ló.T 
e 
1 
(2) 
waarin c de snelheid A'an het licht Aoorstelt, terAvijl A en /■ tAvee 
universeele conslanten zijn. 
De theorie van Planck berust op de voorstelling dat elk jionde- 
rabel lichaam een groot aantal clectromagnetische A'ibratoren of 
,/ resonatoren” beA'at, elk met zijn eigen trillingstijd. Voor een systeem 
') Planck, Diude's Ann., Bd. 1, p. GU, PJUU; Bd. 4, p.p. 553 en 5G4, lUOl. 
