( 793 ) 
Substitueert men bieriu de waarde (9), dan verkrijgt lueu tweeërlei 
integralen; sommige bevatten de tweede macht x^an een si nns, andere 
liet prodnct van tu'ce sinussen. Deze laatste \'erdwijnen en men heeft 
zoüdat 
j 
■ , ^ mjit 1 
sln^ dt = — 
{h 2 
1 ]ll — ':o 
(11) 
Wij merken nn up dat do fre(pienties der ^'erschillende tei-men in 
(9) duur 
71 
(12) 
gegei en i\ (irden; zij klimmen met de verschillen ~ O)), die, wegens 
iy 
onze onderstelling omti-ent »>, uilersl klein zijn. Door groot genoeg 
te kiezen kunnen wij bewerken dat er, zelfs ivanneer en n -(- dn 
twee frequenties zijn, die, uil een phvsisch oog[)nnt beschouwd, 
oneindig weinig uiteenliggen, een zeker aantal waarden van (12) 
, - ■ ^ 7 
daartusschen vallen. Dat aantal is — on, en zooveel termen zijn er dus 
in de som (11), die beantwoorden aan de tusschen ii, en n. -f- c/n- 
liggeinle frequenties. 
anneer nu voor deze verschillende fre(pienlies ile coëlïlciëiit (lü), 
waarvoor wij kiimu'ii schrijven 
a„i =. ^ ^ ^ i d/ (13) 
o 
geacht kiUi worden, even groot Ie zijn, zijn de zooeven genoemde 
termen in (11) aan elkander gelijk, eii is dus het deel vaii (11), dat 
aan die termen beantwoordt 
2^ 
o,n' dn 
en x'olgens (8j do straling door (»' , \'oor zoo\'er zij aan stralen mot 
frecpientics tusschen n en n dn kan worden toegeschreven. 
2.^ 
od <<„d lilt 
(14) 
§ (). Hel is er nu om te doen, de waarde wan (13) nader te 
bei-ekeneji. Wij maken daartoe \’an (7) gebruik en houden met de 
