( 795 ) 
Het is duidelijk dat wij de som in (15) voor de q elcetronen ver- 
krijgen zullen, wanneer wij, na vermeingvuldiging met e, de uitdruk- 
king (16) tweemaal sommeeren, eens, terwijl \\ ij ons aan 4 konden, 
over al de electronen, met de waarden van tlie zij op dien tijd 
hebben, en vervolgens over al de tijden t.,, enz. De uitkomst 
stellen ^vij aldus voor; 
a e T ^ ^ 
>' ik ^ 1 (10 
§ 8. Om voor een bepaald oogenl)lik 2 te vinden, bedenken 
wij dat de snelheden u der electronen o[) dat tijdstij) zeer vei'schil- 
lende richtingen hebben. Wij zullen al die snelhede]i in eene hnlp- 
liguur voorstellen door vectoren die wij van uit een vast })unt 6' trekken. 
De uiteinden 1) dier vectoren liggen o[> een bol met den sti-aal u. 
Projecteeren wij voorts de punten D op eene middellijn A'an den 
bol, in de richting der .r-as getrokken, dan zijn de waarden Uj: de 
afstanden der projecties D' tot het midtlelpunt C, en wanneer 5 de 
([)Ositieve of negatie\'e) afstand \an het zwaartej)unt der [)mden D' 
tot 6' is, zidlen \vij hebben 
21 W.C = q^. 
De grootheid 5 zal natuurlijk wegens het gi’oote aantal der [)un- 
ten veel kleiner dan it. zijn, maar zij heeft toch eenige waarde, en 
hiero[) komt het bij het verdere onderzoek aan. Natuurlijk zal voor 
elk der tijdstippen t.^ . . . de zoo even aajigegeven constructie en 
de bepaling van 5 o[)nieuw gedaan moeten worden, en daarbij kan 
even goed eene positieve als eene negatieve waarde van 5 worden 
gevonden. Het verdient daarbij o[)merking dat er geenerlei \erband 
bestaat tusschen de waarden van ï, die \’Oor twee 0[) elkaar volgende 
van de tijdstippen . . . verkregen ^vorden. Immers, tusschen die 
twee tijdstippen heeft elk electroon eene botsing ojidergaan, en men 
mag aannemen dat, welke bewegingsrichting het electroon ook voor 
de botsing had, na de botsijig alle Ijewegingsrichtingen even waar- 
sc hij] dijk zijn ^j. 
Het is nu niet de grootheitl (i,a zelve, maar de tweede macht er 
Viin die wij noodig hebben, zoodat \vij ook de tweede macht der in 
(17) dooi- 2 aangewezen som hebben te bepalen. Die som bestaat 
Ir 
uit termen van den vorm 
b Non kan dit gemakkolijk aantoonon, zooals M.\x\vell liot reeds in zijn eerste 
beselioir.vingen over de kineliselie ga.stlicoi'ie deed, wanneer men zoowel de elec- 
tronen als de metaal deel lje.5 als volkomen veerkrachtige bollen beschouwt, en zich 
voorstell dal de melaaldeeltjes vast op hunne plaats worden gehouden. 
