( 820 ) 
uit het linnen ook eene cellulose aantastende schimmel: ^rj/cngone 
fxicciiiloïdes, -worden geïsoleerd, maar het feit, dat de geel-hruine 
pignienthacterie in de natuur eene belangrijke rol speelt, is door deze 
proefneming overtuigend bewezen. 
3. J)e naiita.sttm/ van cellulose door schimmels. 
Dat celhdose door l)epaaldc fungi kan woialen aangetast, is het 
eerst geconstateerd door de B.vry voor Peziza sclerotiam, hetzelfde 
■werd door KissiiiNG ‘^) en door Marshall Ward ”) gevonden voor 
eene soort Botri/tls, door \oov Pseiulodenvitophora, Boti'i/tis 
vohjdris, C'ladosporürm herhnriuo. en Aspor/illns (jlancos. Deze laatste 
onderzoeker vond geene aantasting door ^[lmor stolonlfer, Penicillhnn 
(jlaocnm en PeniciUlnm hiteiun. Komnstamm ®) bereidde een cellulose 
aantastend enzym uit Meridins lacrijinaiis, de huiszwam, terwijl door 
Went werd aangetoond, dat Monllla sitopkila, de ontjomschimmel 
van Java, in staat is cellnlose in oplossing te brengen, en Koning ') 
heeft gevonden, dat een der meest algenieene hnmnsbewoners uit het 
l) 0 sch te Spaarn wonde, Trichodenna koidiKjii dezelfde eigenschap bezit. 
Wij zij]i er in geslaagd eene pieefneming te vinden, waarmede 
men de cellnlose aantastende schimmels direct en met groote zeker- 
lieid uit de natuur kan isoleeren. Daartoe worden in een glasdoos 
twee steriele schijven Zweedsch tiltreerpapier gebracht eii deze Avorden 
bevoclitigd met de volgende vloeistof: 
Duinwater 100, NH,N ()3 0,05, KH^PO, 0,05. 
Als infectiemateriaal kan men grond of hnmus gebruiken, maar 
de beste resnltaten worden verkregen door de doos ongeveer 12 nnr 
open aan de lucht te laten staan. Wanneer men daarna cultiveert bij 
b Ueber einige Sklerotien u. Sklerotienkranklieiten, Bot. Zeit. 1886, S. 377. 
2) Zur Biologie der Botnjtis cinereu, Diss. Dresden, 1889, (geelt. n. J. 1’iehkens). 
•p A lily disease, Annals of Bolany, Vol. II, 1888/89, p. 346. 
b Trockene u. nas.se Ftiule des Tabaks. Der „Dachbrand”, Zeitsebr. f. Planzenkr. 
Bd. III, 1893, p. 81. — UntersLich. über den Wüi'zelscbiminel der Reben, Gentr.bl. 
f. Bakt., Abt. II, Bd. 3, 1897, S. 584. — Beitrage zur Kennlniss der Obstfaulnis, 
Centrbl. f. Bakt. Abt. II, Bd. 4, 1898, S. 514. — Unters. über die Gewinn. der 
Hanffaser durch natürl. Röstmetboden, Centrbl. f. Bakt. Abt. H, Bd. 8, 1902. S. 114. 
‘0 Amylolytische, glucosidsp., proteolyt. ii. cellulose lösende Fermente in liolz- 
bewobnenden Pilzen. Beibefle z. Bot. Centrbl. Bd. 10, Heft 2, 1901., S. 90. 
®) Om' den invloed van de voeding op de afscheid, v. enzymen door Monilia 
sitophila. Versl. der Koninkl. Akad. van Wetenscli., Afd. Wis- en Natuurk. 26 Jan. 
1901. — Ueber den FJnflus der Nalirung auf die Enzymbildung durcli Monilia 
sitophila (Mont) Sacc Jalirb. f. wiss. Bot. Bd. 36, Heft 4, S. 643. 
b Genootsch. ter Bev. v. Nat. en Heelk. te A’dam, 2e serie, dl. IV, Afd. 5, 
Zitting 7 Dec. 1901. 
