— 32 — 
rarius observantur; dX LiUra vulgaris Storr. ad Terekium ejusque colla- 
terales fluvios 7 nec non ad Cyrum amnem inque meridionalibus maritimis 
Caspiis , in Masanderanensi provincia , obsoletus est. 
E canino genere multo plures jam species offenduntur ; sic Canis lu- 
pus L. in toto Caucaso una cum C. aw^eo Cuv. in Caucasiis occidentali- 
bus et imprimis vero in apricis meridionalibus sylvosis ad Cyrum inque 
Hyrcania frequentissimus , inde ad orientem maris etiam adscendit ; inertes 
tamen in calidis hisce regionibus , parvique lupi cum asperis et trucibus 
illis frigidiorum plagarum conferri nequeunt. 
Hic quoque locorum C. corsae L. haud infrequens est; jam quidem 
ad Volgae amnis ripam, et dehinc in utraque Caucasi declivitate inque 
orientali caspii maris littore. 
Neque deest in orientali ora caspia inque Caucasiis C. vulpes L. , in 
ipso passim jugo summo, ubi pelles melioris notae, quam in devexis sylvosis 
pallidiores sunt et raropilosae, minorisque pretii ; cum eodem porro nigra 
etiam varietas (an Lycaon?) adesse videtur. 
C. caragan Grn. ( melanotis Pali ) in extremae Albaniae montibus , 
Cubensis provinciae, atque frequentior etiam in deserto Kirgisorum orien- 
tali arido vagatur. 
Canes denique familiares numerosis varietatibus in Caucasiis obvii sunt, 
jamque antiquitus , ut Albanenses illi, excellebant venatione, non arte 
magis , quam studio , quod rei impendebant (*). 
Hyaena striala Storr. ulteriorem incolit Caucasi declivitatem; in de- 
vexis vero Iberiae Albaniaeque, neque procul ab urbe Tiflisiis deest illa, 
pariter ac in Ghilanensi atque Talyschensi provincia, Hyrcania et alibi. 
Cujus quoque ululatus varias genuit fabulas, uti Plinius (**) narrat : eam 
(‘) Slrah. lib. geogr. xi. cap. iv. §. 5. pag. 427, 
(**) L. c. lib. VIII. cap. -30. 
