42 
aiinos perpauca forsitan specimina ejus viva residua futura sint, nisi 
eadem cultura iisdem , ac in sylva Rialowiezensi , quae mille specimina 
Urorum hodie alit, impendatur. 
/7ro proprium est ossiculum faciale , a nemine , ne quidem ab ocula- 
tissimo Bojam descriptum , juncturae ossis supramaxiliaris et intermaxil- 
laris , versus rostri apicem , incumbens , versusque interiora prominens , 
triquetrum fere , inaequale , dimidiumque pollicem et quod excurrit in 
adulto accedens ; qua parte enim supramaxillare os utrinque , extremam 
versus partem anteriorem, intermaxillare excipit, illud fFig.II. Tab.I. a.) 
ad interiorem apicis faciem excavationem gerit , ossique intermaxillari , ad 
eandem faciem interiorem excavato, fihid. 6.^ adnectitur firmiusque adhaeret, 
quapropter nec huicce, neque illi ossiculum intermedium istud, quod 
Uri tanquam supernumerarium dici potest , adjudicandum est ; at proxime 
conferendum cum Wormiano aliquo ossiculo ; a quo tamen differt eo , 
quod non offenditur in ossium calvariae serie inter bina alia, cavitatem 
cranii occludentia , sed, e sutura potius incisivo-supramaxillari prominens, 
ambitu suo mollibus narium partibus , e conchis obortis , punctum fixum 
praebet. 
Jam vero id potius intermaxillare aliquod succedaneum dicas , propterea 
quod in Mammalibus nonnullis , ut in Piscino genere , diremptum bene 
quidem occurrit ; quod etiam cel. Bojano (*) in foetu complurium Glirium 
visum est ; inque Ornithorhyncho paradoxo distinctissima hujus ossis di- 
(‘) Analom. Teslud. curop. pag. 173. Supernumeraria id genus ossicula exstant quoque 
inter ossa faciei humanae, sic unum accessorium ad os lacrymale , alterum, eidem con- 
terminum , ad os supramaxillare, prope orbitae marginem situra, descripsit Em. fiousseau^ 
descriptiori d’un nouvel os dc la face chez Thomme, in Annales des scienc. nat., par 
M. Audoidn, Brongniard, etc. Tome xvii. Paris, Mai 1820, pag. 86. Atjas. Tab. v. 
lig. 1. 
