43 
remptio observatur (*) , licet forma ejus et situs in Uro perquam diffe- 
rant ab illis. 
Intermaxillare os Uri teretiusculum est et rotundatum, foveam gerens 
ad latus internum, quo supernumerarium illud excipit; quod ideo minime 
extremis ossibus supramaxillaribus adjudicari potest, quum ab iis omnino 
diremptum, instar extranei alicujus ossiculi, iisdem incumbat. Idcirco ap- 
tius pro novo declaratur , ad quintam vertebram cranii eamque rudimen- 
tariam palpatoriam accessorio , cujus arcum vertebralem constituit. 
Ceteroquin in junioribus Uris ossiculum hoc jam distinctissimum est; 
quo vero magis increscit bestia , eo magis quoque apparere solet ; passim 
tamen in grandaevis (feminis) ipsa vestigia ejus delitescunt ; quaquaversus 
dispareat , ex iis haud bene patet ; non quidem coalescit cum osse inter- 
maxillari , nec insimul cum eo et supramaxillari , quod solent Uri ossa 
interparietalia , quae modo cum parietalibus , modoqiie cum occipitali 
concrescunt, planeque disparent mutuae eorum suturae et limites. Quo 
igitur fieri possit , ut in adultorum passim Urorum ossibus faciei , mole 
perquam adauctis , ossicula illa supernumeraria omnino desiderentur, me 
quidem latet, nisi inconstantissima in feminis, iis a prima origine de- 
fuerint ; attamen ipsa fovea , si forte deciderint , aliaque eorum vestigia 
in his bene cognoscuntur , in illis omnia id genus indicia plane deside- 
rantur. 
Longitudo ossiculi et latitudo in eodem etiam cranio variare solet ; sic 
in cranio, quod delineari curavi Tah. II. Fig. I., maris adulti dextrum 
illud 10 lin. par., sinistrum vixdum 8 lin. par. longum est; crassities 
quoque et latitudo in utroque latere cranii diversa ; sinistrum enim parum 
latius est et crassius, ad 7 lin. crassum et 4 lin. latum, non computata 
(*) MecJielii j Ornilhorhjnchi descriptio anatomica. Lipsiae, 1826. pag. 20. 
