— 47 — 
Adde hisce Tichodromam murariam IU., Certhiam familiarem L., Upu- 
pam epopem L. , Sfitamqiie europaeam L. in septentrionali ora et occi- 
dentali, indeque ad Cyrum amnem in Iberiam usque a me observatas et 
in quibusdam maritimis regionibus magnopere passim abundantes. Slurnua 
dein vulgaris L. septentrionalem potius Caucasi declivitatem, at Pastor 
roseus Temni, australiora Iberiae Armeniaeque diligit, inde quoque occi- 
dentalem oram frequentans et ad Tanaim Volgamque amnes advolans , 
quorsum Locustarum vis eum allicit. Parum autem a vero nos aberraturos 
esse ducimus , si eum Seleucidem avem Plinii declaremus , cujus adven- 
tum a Jove precibus impetrassent (*) Casi montes incolae , quominus 
fruges eorum a Locustis vastarentur ; nec , unde veniat , quove abeat , 
compertum erat, quippe qui nunquam conspiciebatur, nisi quum praesidio 
ejus opus esset. 
Nostra quoque memoria (**) Armeni et Iberi similem fere fabulam de^ 
eo narrant ; magna enim Locustarum vi ubique in cultis agris exorta ,, 
ad limpidum Ararati montis fontem mittunt legatos , ut aquae limpidis- 
simae urceolum adportent, neque hunc in itinere instituendo in terra' 
deponant, noctu praecipue arbori suspendendum sedulo curantes. Urceolo 
itaque , sacra illa aqua adimpleto , in agro quodam , a Locustis vastato, 
deposito. Pastorum roseorum vis advolat, easque, licet innumeras, brevi 
tempore plane destruit; saepe Armeni, huic rei fabulosae nimium quam 
confidentes, sacram aquam in agros Kislareeses deportant, securum ejus 
effectum laudantes. Simili quoque ratione a Tataris avis illa Mahomedi 
dicitur. 
(*) L. c. lib. X. cap. 27. 
(**) V. iter meum caucasium, Reise auf dem kaspischen Meere and in den Kankasus. 
Band I. Abth. 2. 
