100 
STELLIO CAUCASIUS; m. Tab. xiii. Fig. J -8. 
Lacerta stellio Pali. 
Lacerta muricata Pali. (*) 
Stellio vulgaris Minet. Eversm. 
Stell. Caucasius m. Zool. spec. 
£ viridi cinereus , dorso medio flavo , e squamis majoribus subcarinatis 
imbricato , utrumque corporis latus e minoribus squamis , raro muricatis 
exstructum, nigro - annulatum , annulis crebris confluentibus, superiorem 
partem dorso proximam, e squamulis granulosis subtilissimis exstructam, 
occupantibus. 
Hab. in Iberia, Albania, ad mare usque caspium, prope castellum 
Bacuense inque omni deserto moganico et montibus Talyschensibus , ubi 
milleni in uno loco vagantur. 
Caput breve , dilatatum , depressum , subcordatum , squamosum , squa- 
mis frontalibus majoribus , medio prominulis , callosis , in cristam super- 
ciliarem (s. suggrundium) excurrentibus, a naribus ad posticum oculi 
canthum prominentissimum ; squamis occipitalibus sensim majoribus , 
circa membranam tympani teretem muricatis, aculeato-mucronatis, erectis ; 
aliis denique squamis mucronatis , longioribus magisque prominulis ad 
tubercula collectis, utrinque ad collum obviis, callosis. 
(*) No confunderetur cum L. muricata LGm. , aliter denominanda erat. III. Pallas 
I. c. IU. pag. 20 et 24 unam eandemque bestiolam, sc. Lacertam stellionem L. 
Stellion. vulgarem Auct.) et Lac. muricatam (Stell. caucasium m.), sub vario, ni 
omnes fallimur, nomine descripsit. 
