121 
Pedum posticorum rudimenta vix ac ne vix quidem statuenda , etiamsi 
hoc jam ill. Pallas (*) visum sit , qui, omnium primus pedunculum utrin- 
que ad anum exsertum subdidactylum eidem adscribens , posthac ap- 
pendices tantum binas pediformes adactylas ad anum commemoravit ; 
scilicet in aliis solae squamulae, a reliquis tanquam sejunctae, utrinque 
ad anum cognoscuntur , minime pedum aliqua vestigia dicendae ; nam 
squamae 8 anales , in una linea transversa sitae , anumque ab anteriore 
contegentes magnae, utrinque ad latus duabus multo minoribus limitatae, 
quarum externa quaelibet haud amplius genuinae squamae formam servat, 
sed in apice foveola instructa, brevem aliquem pedunculum, vix dimidiam 
lineam excedentem refert ; aliae squamae eundem contegunt ; quo fit , ut 
id genus squama foveola notata neque cum genuino pede comparari possit, 
neque melius ad calcar Boarum, a quo et ipso majore evolutione supe- 
ratur, accedat. Majora specimina eaque ad sexum, quod videtur, alterum 
facientia pedunculum monstrant multo longiorem {^Tah. xvii. Fig. 4. 5.), 
etiamsi tenuem, nec cum digito unguiculato conferendum, licet articulatum, 
at simplicem corneumque. 
Distinctiora tamen interna posticorum pedum quaelibetcunque vestigia 
cognoscuntur (**) ; priori scilicet processui transverso vertebrae sacralis 
infixum est os ilium spatulaeforme , medio attenuatum et compressum , 
eique connexum os pubis, duplo saltem illo brevius, at latius et illius 
instar compressum ; ubi vero utrumque jungitur , acetabulum distinctius 
emergit pro excipiendo ossiculo cruris tenui et acuminato , exteriora 
(‘) ISov. Comment. Petropol. Acad. Scient. Vol. xix. pag. 4.38. 
(**) A. F. J. C. Mayer, Analecten zur vergleichenden Anatomie. Bonn, 1835. pag. 40. 
Tab. II. Fig. 8. 
Eichw.\ld Faun. casp.cauc. Ifi 
