125 
nare, rufescens; squamae notaei minimae in quincunce sitae, scuta ab- 
dominis caudaeque hexagona , anteriora minora. Maxilla superior longior ; 
nares exiguae, ab externo margine duorum scutorum majorum, post 
maximum rostrale sitorum , exceptae , iisque alia scutella paullulum mi- 
nora , nonnullis seriebus transversis postposita ; squamae iis posteriores 
collares aequales , minores dorsalibus , rotundis , hexagonis , caudales 
nonnihil majores, distinctius hexagonae, hae subcarinatae , illae laeves ; 
omnium minimae squamae inferioris maxillae gulares, (Fig. 2.) ovales, 
transversis seriebus dispositae. 
Exigua calcaria ad anum utrinque obvia, vixdum e squamis ea obte- 
gentibus emergentia, cornea, apiculata. (Fig. 3. a. b. ) 
Cauda trunco licet tenuior, sensim tamen attenuata , et apice tanquam 
truncata. 
Color varius , utplurimum ex albo griseus , fuscus , maculae superne 
et ad latus utrumque nigrae , irregulares fascias transversas ellicientes , 
abdomen, collum et cauda fusca, passim immaculata, caudae apice una 
alterave macula nigra notato , ut itaque quoad colorem haec ce Enjcis 
species vel maxime accedat ad E. turcicum; in illo tamen scuta abd. 
170 et caud. 32, in hoc vero 172-1-22 numerantur, quod forsitan variae 
aetatis indicium est. Juniora specimina nigro-maculata , maculae elongatae 
transversim ad fascias nigras vixdum confluentes , adulta transversim 
nigrofasciata , interstitiis ex rufo-albidis. 
Neque affirmare velim, nostrum Erycem in omnibus convenire cum 
Eryce (Angue) miliari Pali. ; congruit certe scutorum numero , at differt 
colorum lusu; fuscus enim describitur, punctis squamarum pallidis et 
albidis in cauda praecipue obviis. E. miliaris eadem quoque loca caspia 
australiora incolit. 
