— 165 — 
vero recedens in arctiores sensim limites mare ad hodierna pervenisse 
littora. 
Ut talis vero ex ipsa soli natura conspicuus recessus maris commo- 
dius explicaretur , in illam sententiam , gravioribus licet documentis desti- 
tutam, J. G. Kephalides discessit, factum hoc fuisse sola aquarura- 
exhalatione, quum hiemalis rigor complurium annorum ab insolito fer 
vore aestivali fuerit exceptus. Nostra quidem memoria vario tempore 
varia quoque maris altitudo notabatur eaque haud dubie a varia aeris 
temperie deducenda: sic alia hiems aliam affert nivium copiam eaeque 
aestivali tempore liquefactae maris aequor varie augeant oportet ; 
etenimvero hiemalis rigor in media terra ipsisque Caucasi jugis aeque 
ac in alte sita planitie Ustiirtensi ((*) **) immensam nivium^ copiam cumulat 
easque liquefactas Volga amnis, Rhymnus dein, Terekius , Cyrus aliique 
deferunt in mare, ubi aqua modico calore aestivali minime exhalatur, sed 
ad maris superficiem augendam quam plurimum confert ; imminuitur vero 
haec, mitescente hieme adauctoque calore aestivali. 
Veluti autem aestivalis fervor rigorque hiemalis variam quodammodo 
explicant maris altitudinem, sic fervidi venti, siccitate notabiles diuque 
dominantes , exhalationi aquarum favent harumque copiam imminuunt ; 
ipsi denique incolae de tali narrant regulari periodo subsidentis maris 
iterumque increscentis , id per quinque fere lustra adaugeri totidemque 
iterum imminui perhibentes. 
Constat dein , mare caspium , a ventis constanter agitatum , exaestuare 
(*) Historia caspii maris. Gotting. 1814. pag. 152. Schmidt (Lehrbuch der raalhem. 
iind physik. Geograph. Th. II. pag. 151.) iugenuoso calculo hanc eximiam maris exha- 
lationem probare conatus est. 
(**) Hiemali tempore inter Embam et hoc jugum frigus passim — 30“ , — 35“ scalae 
Reaum. haud rarum esse solet. 
