— 169 — 
nec non meridiem versus orientalem sensim attolli, orae Scandinaviae 
instar , et hac ratione revolvi undas , vadosaque fieri littora sub 
marina. 
Pristino nimirum aevo omnis illa plaga septentrionalis plana, soluta- 
arena multisque lacubus exstructa , ipsius maris constituit fundum ; id- 
circo quoque ripae Cumae fluvii, haud amplius undas in mare volventis, 
ad Manjtsch usque lacum , quocum tunc temporis intimiorem iniverat 
communionem, reliqui soli arenosi instar marinis conchis stipatae sunt. 
Si quidem id genus concharum e caspio mari fluvium adscendere inque 
eo procul a mari vivere potuisset, nedum tamen nostra a^ra hancce cum 
lacu Manytsch multoque minus cum Maeotide , ne de Ponto dicamus , 
communionem attestaretur. Nemo enim hucusque probavit, Maeotidis 
conchas, certe alias easque diversas a caspiis, in illa plaga, inter utrum- 
que mare intercedente , fuisse repertas, easdemque species vivas in utroque 
etiam nunc mari offendi. 
Jam xero remotissimo illo Herodoti aevo, neque minus ante eum talem 
mutuam exstitisse communionem , nulla docet traditio , nulla confirmat 
observatio; est enim summi viri P. S. Pu/Zasu ejusque asseclarum com- 
munis opinio , quae vero fluviatilibus marinisque incolis utriusque maris 
e Piscium, Crustatorum Testaceorumque genere minime confirmatur ; nam 
maxima inter animalia differentia intercedit. Cur caspii pisces a nigro 
mari, cur pontici a caspio alieni, nec nisi fluviatiles in utroque com- 
munes? Si fortasse perierint pontici pisces in caspio propter commuta- 
tam marinae aquae qualitatem, cur nulla eorum ossa e montibus eruuntur 
tertiariis, tot genera concharum fossilium foventibus? Observavimus in 
iis nulla alia genera nisi hodie vulgata caspia. Mytilos scilicet, Cardia , 
Veneres, Donaces, Rissoas , Paludinas aliasque species, jam aevo illo 
praeterlapso antediluviano incolis caspiis adnumerandos. 
Eicn^vALD Faxin. casp. caxic. 
22 
