257 
R. caspia hucusque non nisi fossilis prope Derbendum in occidente 
maris raro obvia erat, tamen simillimam eidem nigram speciem, nisi 
potius ad Cerithium ferrugineum Brug. (*) pertineret, semel e fundo 
maris caspii cum plumbo exploratorio sursum sublatam observavi, quam 
vero in ulteriore itinere denuo deperdidi, nec curatius describere contigit. 
RISSOA CONUS m. Tab. xxxviii Fig. 16. 17. 
Testa multo minor, brevior, coniformis , anfractibus senis septenisve 
ac dein indistinctis supremis , his angustissimis , sensim increscentibus , 
duobus ultimis multo latioribus concavis, apertura ovalis, acuta, angulo 
elevato. 
Hab. fossilis in Derbentensi provincia cum prioribus Paludinis. 
Testa 2 lin. alta, 1 lin. lata, altitudo aperturae vix linearis, at lati- 
tudo V 2 lineam adaequat. 
In ceteris testa nitida, laevis, multo minus turrita, at subito incras- 
sata , ultimo anfractu quoad altitudinem fere dimidiam totius testae par- 
tem occupante; apertura ovato-acuta, angulo acuto paullulum elevato 
margineque aperturae interno distinctissimo. 
Rariora alia specimina paullulum longiora, ad 3 lin. accedentia, mi- 
nima et vix lineam longa apertura instructa, ad distinctam fortasse speciem 
referenda, sulcis tamen spirae anfractuum profundioribus, his ipsis vero 
planis (Tab. ead. fig. 19.). 
(*) V. Reise auf d. caspisch. Meere I. 1. pag. 93. 
Eicqwald Faun. casp. cauc. 
33 
