277 
ginem prominulum prosiliens ; margo quoque posticus dorsalis medio acu- 
tus , prominulus. 
MONODACNA CATILLUS m. Tab. xl. Fig. 1. 2. 
Testa ovato-dilatata , plana , tenuis , costata , vertice subprominulo, 
margine integro, nec dentato. 
Hab. in arena tertiaria grossiore occidentalis littoris caspii maris, ad 
meridiem urbis Bacuae. 
Testa subtenuis, fragilis, calcinata, nec itaque Iransparens, vertex 
excentricus , anteriori parti approximalus ; costae approximatae nume- 
rosae, ultra 24-, ultimae delitescentes, in extrema parte praesertim po- 
stica eminentiis vix conspicuis notatae. Sulci inter costas planiusculas 
minus lati, paullulum profundi; testa inferiorem versus marginem con- 
centricis stratis numerosis nolabilioribusque ornata. 
Latitudo testae 1 poli. OVg lin. , longitudo 1 poli. 5 lin. et crassitudo 
ad 10 lin. accedit. 
Dens cardinalis solitarius sub vertice anteriora versus situs. 
SUBGEN. 4. ADACNA. 
Testa planior, transversa, utplurimum longitudinaliter plicata, raro 
laevis, cardo edentulus, aut denticulus callosus solitarius, fovecla ad- 
jecta laminaque post callum elongata , incrassata , ligamentum externum 
figens ; hoc testae latere extrema pars producta et hians. 
