( ii  ) 
Na  een'  half  uur  ’\Tas  de  smelttemperatuiir  weer  gestegen  tot  SSy/  0., 
na  een  etmaal  tot  67°  C.  In  de  voorheen  schub  vormig  afgezette, 
zwak  dubbelbreh  ende  samen  hangende  laag  op  ’t  objektglaasje,  hebben 
zich  na  24  uren  kleine  witte  sferolithen  afgezet,  welke  ’t  donkere 
kruis,  als  bij  ’t  phjtosterine  (zie  daar)  vertoonen.  Ik  meen  tot  ver- 
klaring van  het  verschijnsel  eene  dimorfie  der  vaste  stof  te  mogen 
aannemen.  Bovendien  treden  hier  vloeibare  kristallen  op,  zooals  ook 
de  heer  Lehmann  kon  konstateeren. 
Volgens  prof.  Lehmann  vormt  het  norm.  Phytosterjl-Valeraat  zeer 
schoone  vloeibare  kristallen,  welke  analoog  zijn  aan  die  van  het 
cholesteryl-oleaat;  zooals  deze,  ontstaan  zij  eerst  uit  - onderkoelde 
smelt.  Derhalve  is  ook  hier  de  anisotrope  vloeistotïase  labiel  ten 
opzichte  der  isotrope. 
Ik  acht  de  mogelijkheid  geenszins  klein,  dat  de  door  Schey  aan 
zijne  hoogere  triglyceriden  waargenomen  smeltpuntsveranderingen 
evenzeer  aan  ’t  optreden  van  labiele,  dubbelbrekende  vloeistolfasen 
hun  ontstaan  danken.  Nader  onderzoek  is  hier  zeker  gewenscht. 
§ 8.  Thans  komen  wij  tot  de  bespreking  van  ’t  wederzijdsche 
gedrag  der  beide  reeksen  van  vetzure  esters  ten  opzichte  van  elkaar. 
Door  Bomer  is  genoegzaam  bewezen  dat  de  smeltlijn  van  cholesterine 
en  phyiosterine  eene  stijgende  lijn  is.  In  verband  met  Mügge’s  en 
mijne  kristalbepalingen  zou  hier  dus  inderdaad  kontinue  menging 
tusschen  heterosymmetrische  komponenten  voorhanden  zijn!  Het  mikro- 
skopisch  onderzoek  blijkt  echter  bij  mengels,  welke  ± 3 dln.  cho- 
lesterine op  1 dl.  phytosterine  bevatten,  te  wijzen  op  eene  nieuwe 
vaste  fase,  welke  in  trigonale  prisma’s  schijnt  te  kristalliseeren.  Ook 
bij  grooter  cholesterine-gehalte  treedt  deze  verbinding  (?)  op  ^).  Of 
hier  mengbaarheid  moet  aangenomen  worden  van  deze  nieuwe  kristal- 
soort met  beide  komponenten,  of  dat  eene  eventueele  omzetting  in 
de  vaste  mengfasen  zóó  langzaam  verloopt,  dat  een  overgangspunt 
in  de  smeltlijn  aan  de  waarneming  ontsnapt,  moet  daargelaten  worden. 
Van  meer  belang  is  de  zaak  bij  de  esters  van  beide  lichamen. 
De  formiaten  geven  volgens  Bomer  eene  smeltlijn  met  een  eutek- 
tisch  punt ; de  acetaten  echter  eene  kontinu-stijgende  smeltlijn. 
De  wijze  van  proefneming,  en  de  theoretische  interpretatie  is 
echter  eenigszins  dubbelzinnig,  aangezien  B.  gemengde  oplossingen  der 
komponenten  bereidt,  deze  laat  kristalliseeren,  en  het  smeltpunt  der 
b Zie  Bomer,  Z.  f.  Nahr.  u.  Gen.  M.  (1901)  546. 
2)  Bomer,  Z.  f.  Nahr.  u.  Gen.  Mitt.  (1901)  1070.  Echter  is  hier,  in  verband  met 
de  dimorfie  der  formiaten,  eene  mengirtgsreeks  met  gaping,  zeer  waarschijnlijk. 
