( 28  ) 
Door  Jaeger  en  Diesselhorst  zijn  naar  eene  van  Kohlrausch 
afkomstige  methode,  de  waarden  voor  - bij  verschillende  metalen 
experimenteel  bepaald.  De  overeenstemming  tusschen  theorie  en  waar- 
neming is  in  de  meeste  gevallen  alleszins  bevredigend;  slechts  hier 
en  daar,  zooals  o.a.  bij  het  bismuth  is  de  afwijking  aanzien  lijker. 
Uit  hunne  metingen  aan  ’t  zilver  bij  18°  C.  laat  zich  voor  de  uit- 
«T 
drukking;  — de  waarde:  47X  ^0®  in  C.G.S. -eenheden  afleiden.  (Zie 
e 
Lorentz,  loco  cit.  p.  505);  volgens  Drude’s  formule:  38  X 
§ 2.  In  den  eerstkomenden  tijd  wensch  ik  eene  experimenteele 
bijdrage  tot  deze  theorieën  te  leveren  door  eene  reeks  van  bepalingen 
van  analogen  aard,  maar  meer  in  het  bijzonder  aan  gekristalliseerde 
geleiders,  en  wel  in  verschillende  richtingen  van  die  kristalfasen. 
Nemen  wij  het  meest  algemeene  geval,  waarin  dus  drie  onderling 
loodrechte  thermische  en  elektrische  hoofdrichtingen  in  zulke  kristallen 
zijn  aan  te  wijzen,  dan  maken  de  genoemde  theorieën  het  voor  alle 
zulke  geleidende  kristallen  tamelijk  waarschijnlijk,  dat: 
— en  dus  ook:  Jo- K Oy  ■. 
n fs  rs  y ~ y ~ 
Niet  slechts,  dat  dus  in  geleidende  kristallen  de  richtingen  van 
grootere  elektrische  geleidbaarheid  ook  tevens  die  van  grootere  ther- 
mische geleidbaarheid  zouden  moeten  zijn,  — theoretisch  zou  de 
verhouding  der  elektrische  hoofd-geleidbaarheden  numeriek  gelijk 
moeten  zijn  aan  die  der  thermische  hoofd-geleidbaarheden. 
Tot  dusverre  is  van  dergelijke  gegevens  nog  zeer  weinig  bekend. 
1)  W.  Jaeger  und  Diesselhorst,  Berl.  Sitz.  Ber.  (1899).  719  e.  v.  Verg.  Reinganum, 
Ann.  Phys.  (1900)  2,  398. 
2)  Bij  Al,  Cu,  Ag,  Ni,  Zn,  varieert  de  waarde  voor  — bij  18°  G.  tusschen 
• O 
636X10®  en  699X10®;  Uj  Gd,  Pb,  Sn,  Pt,  Pd,  tusschen  706  X 10®  en  754  X lO^i 
bij  Fe  tusschen  802  en  832  X 10®,  dus  reeds  meer.  Bij  het  bismuth  is  bij  18°  G. 
962X  10®-  Terwijl  bij  de  overige  genoemde  metalen  de  waarden  van  — bij  lOO^G. 
en  bij  18°  G.  zich  verhouden  als  gemiddeld:  1,3:1,  is  bij  ’t  bismuth  deze  ver- 
houding slechts  1.12.  Jaeger  en  Diesselhorst  bezigden  bij  hunne  proeven  staafjes, 
en  met  ’t  oog  op  de  groote  neiging  van  ’t  Bi  om  te  kristalliseeren,  kunnen  hunne 
uitkomsten  bij  dit  metaal  niet  als  geheel  ondubbelzinnig  worden  aangemerkt,  daar 
de  Vv'aarden  van  elektrisch  en  thermisch  geleidingsvermogen  in  de  hoofdrichtingen 
van  ’t  gekristalliseerde  bismuth  zeer  aanzienlijk  verschillen. 
