( 29  ) 
Het  best  onderzochte  geval  is  dat  van  den  ijzerglans,  Fe^  0^,  en 
wel  van  een,  een  weinig  titaandioxyd-hondend  mineraal  van  Zweedsche 
herkomst,  lietwelk  door  H.  Backström  en  K.  Angström  op  zijn 
thermisch  en  elektrisch  geleidingsvermogen  onderzocht  werd.  Zij 
^'onden  voor  de  verhouding  van  het  thermisch  geleidingsvermogen 
bij  dit  ditrigonale  mineraal  in  de  richting  der  hoofd-as  (c)  en  in  die, 
loodrecht  daarop  (a),  bij  50°  C.  : 
- =1.12. 
Voor  de  verhouding  der  elektrische  weerstanden  lo  bij  diezelfde 
temperatuur  vonden  zij : 
— = 1.78,  en  dus:  -=  1.78. 
lOa  (fc 
Hieruit  volgt,  dat  bij  genoemden  geleider  de  theorie  wèl,  voor  zoover 
het  den  kwaïitatieven  samenhang  der  geleidingsvermogens  aangaat, 
met  de  observatie  overeenstemt,  doch  kwantitatief  niet,  en  wel  is, 
— in  tegenstelling  met  de  meest-voorkomende  afwijkingen,  — hier 
de  verhouding  der  grootheden  A kleiner  dan  die  der  grootheden  o. 
Ook  de  empirische  regel  van  Jannettaz,  volgens  w'^elke  de  geleid- 
baarheid voor  warmte,  parallel  de  richtingen  van  volkomener  splijt- 
baarheid  in  kristallen  tevens  ’t  grootst  is,  gaat  hier  slechts  in  zóóverre 
op,  als  de  ijzerglans,  welke  eene  uitgesproken  splijtbaarheid  niet 
bezit,  zich  dan  toch  nog  ’t  best  laat  klieven  volgens  de  basis  |111} 
(Miller),  d.  w.  z.  parallel  aan  het  vlak  der  boven  met  a aan  geduide 
richtingen. 
§ 3.  Om  onze  kennis  in  dit  opzicht  derhalve  wat  te  verrijken 
werd  het  plan  opgevat,  om  in  eene  reeks  van  bepalingen,  het  ther- 
misch en  elektrisch  geleidingsvermogen  voor  eenige  hooger-,  en  ook 
voor  lager-symmetrische  kristaliijne  geleiders,  en  wel  als  ’t  kon,  voor 
metalen,  te  onderzoeken.  Yoorloopig  stel  ik  mij  ten  doel  de  verhou- 
ding dier  geleidbaarheden  in  de  verschillende  hoofdrichtingen  te 
bepalen  en  vervolgens  later  wellicht  ook  metingen  dier  geleidings- 
vermogens zelve  in  absolute  maat  uit  te  voeren. 
I.  Over  de  thermische  en  elektrische  geleidbaarheden  hij  het  gekris- 
talliseerde Bismuth,  en  hij  den  Haematiet. 
Metingen  van  het  thermisch  en  elektrisch  geleidingsvermogen  van 
het  bismuth  zijn  reeds  bekend. 
h H.  Backström  en  K.  Angström,  Ofvers.  K.  Vetensk.  Akad.  Förh.  (1888). 
No.  8,  533;  Backström,  ibid.  (1894),  No.  10,  545. 
