( 30  ) 
Matteucci  bepaalde  de  thermische  geleidbaarheid  volgens  de 
bekende  methode  van  Ingbnhoüsz,  door  meting  van  de  lengte  der 
afgesmolten  waslaag,  welke  was  aangebracht  aan  ’t  oppervlak  van 
cylindrische  staafjes,  uit  bismuth,  //  en  J_  op  de  hoofd-as  gesneden, 
terwijl  ’t  eene  uiteinde  in  op  150°  C.  verhit  kwik  gedompeld  werd. 
Hij  vond  als  gemiddelde  waarde  voor  de  verhouding  der  hoofdgeleid- 
baarheden,  loodrecht  en  normaal  op  de  hoofd-as,  -de  waarde  1,08. 
Hier  gaat  de  regel  van  Jannettaz  op,  aangezien  de  volkomen  splijt- 
baarheid  van  het  ditrigonale  bismuth  plaats  heeft  langs  |111|  (Miller), 
dus  loodrecht  op  de  hoofd-as.  Jannettaz  heeft  de  SÉNARMONT’sche 
methode  op  ’t  bismuth  toegepast.  Hij  deelt  mede,  dat  de  ellipsen  bij 
het  bismuth  eene  groote  excentriciteit  hebben,  exakte  metingen  echter 
voerde  hij  niet  uit. 
Kort  geleden  heeft  Lownds  de  SÉNARMONT’sche  methode  opnieuw 
op  ’t  bismuth  toegepast.  Hij  vindt  voor  de  verhouding  der  halve 
ellips-assen : 1.19,  en  dus  voor  de  verhouding  der  geleid  baarheden : 
1.42. 
Het  laatste  onderzoek  is  van  Perrot  *).  Volgens  de  SÉNARMONT’sche 
methode  vindt  hij  als  assenverhouding  der  ellipsen  ongeveer  1.17, 
en  dus  voor  de  verhouding  der  geleidbaarheden  J_  en  //as:  1.368, 
hetgeen  met  het  door  Lownds  gevonden  getal  ^'rij  goed  overeenstemt. 
Ten  tweede  bepaalde  Perrot  de  genoemde  verhouding  volgens  eene  - 
door  C.  Soret  aangegeven  methode,  welke  reeds  vroeger  ook  door 
Thoulet  was  voorgesteld,  en  wel  door  meting  van  den  tijd,  welke 
er  verloopt  tusschen  de  momenten,  waarop  twee  stoffen  met  bekende 
smeltpunten  en  aan  verschillende  zijden  van  een  blok  der 
te  onderzoeken  stof  op  gegeven  afstand  geplaatst,  beginnen  te  smelten. 
Als  indices  werden  gebezigd : a-Naftylamine  (tl  = 50°  C.),  o-Nitro- 
Aniline  (tl  = 66°  C.),  en  Naftaline  (O- = 79°  C.). 
Als  gemiddelde  van  alle  waarnemingen  vindt  Perrot  aldus  als 
verhouding  der  hoofdgeleidbaarheden ; 1,3683,  hetgeen  volkomen 
met  zijn  resultaat  volgens  Sénarmont’s  methode  overeenstemt. 
Echter  wordt  door  hem  terecht  opgemerkt,  dat  deze  overeen- 
stemming tusschen  beide  uitkomsten  ee?ie  geheel  toevallige  is,  en  dat 
de  methode  van  Thoulet  en  Soret  niet  als  van  algemeene  geldigheid 
mag  beschouwd  worden.  Het  bewijs  daarvan  is  door  den  Heer 
1)  Matteucci,  Ann.  Ghim.  et  Phys.  (3).  43.  467.  (1855). 
2)  Jannettaz,  Ann.  de  chim.  phys.  29.  39.  (1873). 
3)  L.  Lownds,  Pliil.  Magaz.  V.  152.  (1903). 
^)  L.  Perrot,  Archiv.  d.  Science  phys.  et  nat.  Généve  (1904).  (4).  18.  445. 
5)  Thoulet,  Ann.  de  Ghim.  Phys.  (5).  26.  261.  (1882). 
