( 3S  ) 
kristallijne  struktuur  gelegene  faktoren,  welke  hier  eene  volledige 
aansluiting  van  elektronentheorie  en  observatie  in  den  weg  staan. 
§ 8.  Vooreerst  valt  op  te  merken,  dat  eene  vergelijking  van  de 
strukturen  beider  fasen  hier  als  van  zelf  aangewezen  is.  Beide  OJider- 
zochte  stoffen  kristalliseeren  ditrigonaal-skalenoëdrisch,  en  hebben 
analoge  assenverhoudingen  : voor  bismuth : u ; c = 1 : 1,3035  (G.  Rosé), 
voor  ijzerglans : a : c — 1 1,3654  (Melczer).  Bij  beide  lichamen  is  de 
habitus  die  van  ’t  rhomboëder,  hetwelk  bij  elk  hunner  zeer  dicht 
tot  het  regulaire  hexaëder  nadert.  De  karakteristieke  hoek  « is  nl. 
voor  het  bismuth  = , voor  ijzerglans  = . Vooral  aan 
’t  bismuth  is  de  pseudo-kubische  bouw  zeer  duidelijk:  de  vlakken 
van  volkomene  splijtbaarheid,  welke  aan  die  der  vormen  {111}  en 
{111}  beantwoorden,  naderen  in  hooge  mate  door  hunne  kombinatie 
tot  het  regulaire  oktaëder.  Ofschoon  de  ijzerglans  geene  volkomen 
splijtbaarheid  bezit,  zoo  laat  hij  zich  toch  in  elk  geval,  met  schelp- 
achtig scheidingsvlak,  ’t  best  klieven  volgens  |111}.  Het  lijdt  wel 
geen  twijfel,  of  de  elementair-parallelepipeda  der  beide  kristalstruk- 
turen  zijn  in  beide  fasen  pseudo-kubische,  rhomboëdrische  kon  figuratie’ s, 
en  de  vraag  is  dan  vooreerst,  in  welke  verhouding  de  molekulaire 
dimensie’s  dier  cellen  in  beide  kristallen  tot  elkaar  staan. 
Denkt  men  zich  in  alle  kristalfasen  op  zoodanige  wijze  de  geheele 
ruimte  in  volume-eenheden  verdeeld,  dat  elk  dier,  alom  aaneensluitende, 
onderling  kongruente,  b.v.  kubische  elementen  juist  één  enkel  chemisch 
molekuul  omvat,  dan  volgt  daaruit,  dat  bij  verschillende  kristallen 
M 
de  grootte  dier  volume-elementen  evenredig  is  met  — , waarin  M ’t 
Oj 
molekuulge^vicht  der  stoffen,  en  d ’t  specifiek  gewicht  der  kristallen 
is.  Stelt  men  nu  in  elke  kristalfase  den  inhoud  van  de  elementair- 
cellen  der  struktuur  gelijk  aan  dit  aequivalent-volume  — , dan  zullen 
d 
de  afmetingen  dier  cellen  voor  alle  kristallen  op  eene  zelfde  lengte- 
eenheid  herleid  zijn,  n.1.  alle  op  de  lengte  van  eene  kubus-ribbe 
die  min  ’t  volume-element  eener  kristalfase  toebehoort,  wier  dichtheid 
door  hetzelfde  getal  wordt  uitgedrukt  als  haar  molekuulge wicht ; 
M 
want  in  dat  bijzonder  geval  toch,  is  F=:  — = 1,  Berekent  men  nu 
d 
de  afmetingen  van  zulk  een  elementair-parallelopipedon  der  BRAVAis’sche 
M 
struktuur,  welks  inhoud  gelijk  is  aan  het  quotiënt  — , en  welks 
d 
ribben  zich  verhouden  als  de  kristal  param  eters  a b : c,  dan  zijn  de 
aldus  gevonden  dimensie’s  x>  4^  en  o,  de  zgn.  topische  parameters 
3* 
