( 66  ) 
bij  volkomen  samenvallen  van  de  as  van  den  stralenbundel  met  de 
as  van  de  koolstaaf  op  twee  diametraal  gelegen  deelen  van  de  film 
maxima,  en  juist  tusschen  deze,  minima  moeten  ontstaan,  terwijl  uit 
de  richting  van  de  as  der  kathodestralen  de  plaats  der  maxima  en 
minima  is  af  te  leiden. 
Er  bleek  een  zeer  gemakkelijk  middel  te  zijn  om  te  constateeren 
of  de  stralenbundel  al  dan  niet  symmetrisch  de  buis  B doorliep. 
Plaatst  men  nl.  in  de  binnenkant  van  het  deksel  D een  photograti- 
sche  plaat  of  film,  die  dus  loodrecht  staat  op  de  as  van  de  koolstaaf, 
dan  ziet  men,  na  ontwikkelen,  tusschen  de  donkere  beelden  van  de 
koolstaaf  en  ebonieten  dop  een  scherp  geteekenden  lichten  ring.  Ook 
op  het  fluoresceerend  scherm  was  deze  ring  — natuurlijk  een  don- 
kere — zeer  goed  waar  te  nemen  en  men  kon  gemakkelijk  de 
RöNTGEN-buis  zóó  plaatsen,  dat  deze  ring  concentrisch  was  met  de 
beelden  van  koolstaaf  en  ebonieten  dop. 
Deze  ring  bleek  veroorzaakt  doordat  de' stralen,  die  van  uit  de 
antikathode  de  koolstaaf  niet  evenwijdig  met  de  as  doorliepen  en  de 
koolstaaf  weer  verlieten,  niet  in  staat  waren  het  eboniet  te  door- 
dringen, maar  door  deze  stof  geheel  geabsorbeerd  werden  ; werd  de 
ebonieten  dop  door  een  van  kool  vervangen  dan  was  de  ring  ver- 
dwenen ; het  is  dus  een  zeer  fraai  voorbeeld  van  de  selectieve 
absorptie  der  RöNTGEN-stralen. 
Was  door  dit  hulpmiddel  een  symmetrische  gang  der  Röntgen- 
stralen  verkregen,  dan  vertoonden  zich  de  beide  maxima  en  minima 
nooit,  noch  bij  korten  noch  bij  langen  duur  der  proef,  hoewel  op 
de  film  dikwijls  een  krachtige  inwerking  werd  verkregen ; een 
dergelijke  werking  ontstond  b.v.  reeds  ^ij  een  expositietijd  van  één 
uur,  wanneer  een,  door  een  turbine-onderbreker  gedreven,  inductor 
van  30  cM.  vonkenlengte  gebruikt  werd ; de  stroom  werd  door  een 
accumulatoren  batterij  van  65  volt  geleverd,  stroomsterkte  7 ampère  ; 
de  RöNTGEN-buis  was  „week”. 
Wel  kreeg  ik  soms  één  maximum  of  een  ongelijkmatige  werking 
op  de  film,  maar  alleen  bij  een  onsymmetrischen  stand  van  de 
opstelling. 
Uit  deze  proeven  moet  dus  worden  afgeleid  1“  dat  de  RöNTGEN- 
stralen  hoogstens  tot  een  zeer  gering  bedrag  gepolariseerd  kunnen 
zijn  en  2“  dat  mogelijkerwijze  bij  Barkla’s  proeven,  waarbij  niet 
tegelijkertijd  in  diametraal  gelegen  richtingen  werd  onderzocht,  een 
asymmetrie  in  de  opstelling  de  waargenomen  maxima  en  minima 
heeft  veroorzaakt. 
Voor  deze  proef  neme  men,  bij  overigens  gelijke  inrichting  een  koolstaaf  van 
1 cM.  diameter,  4 cM.  lang. 
