{ fiS  ) 
van  Barkla,  het  maximum  der  werking  der  tertiaire  stralen  in  het 
zooeven  genoemde  horizontale  vlak  gelegen  zijn ; ook  dit  werd  bij 
mijn  proef  geheel  bevestigd  gevonden.  Ten  einde  namelijk  te  weten 
welk  deel  van  de  photogratische  film  in  dit  vlak  lag,  was  aan  de 
buitenzijde  van  de  cilinder  A een  zijbuisje  F aangebracht,  dat  bij  de 
proef  horizontaal  geplaatst  Averd ; in  dit  buisje  paste  een  metalen 
staafje  met  nauwe  doorboring,  zoodat  men  in  de  donkere  kamer, 
na  wegnemen  van  het  caoutchouc  stopje  dat  F afsloot,  met  een 
lange  naald,  door  dit  staafje  en  kleine  openingen  in  de  wand  van 
^ en  .B  heen,  een  klein  gaatje  in  de  film  kon  prikken.  Dit  gaatje 
bevond  zich  juist  midden  in  een  der  maxima. 
Door  deze  proef  is  dus  photogratisch  volkomen  bevestigd  Avat 
Barkla  door  zijn  electroskopen  gevonden  had  en  de  gepolariseerde 
toestand  der  door  kool  uitgezonden  secundaire  stralen  bewezen. 
Bij  zijne  verschillende  onderzoekingen  wees  Barkla  op  de  groote 
overeenkomst  in  het  karakter  der  secundaire  en  primaire  Röntgkn- 
stralen  ; ook  bij  de  hier  besproken  proeven  bleek  dit  uit  het  radio- 
gi-ain  opgenomen  op  de  film  in  het  deksel  D ; niet  alleen  dat  de 
secundaire  stralen  door  de  6 cM.  lange  koolstaaf  de  film  nog  aan- 
tastten, maar  de  lichte  ring  was  Aveder  duidelijk  te  zien,  zoodat 
eboniet  ook  alle  secundaire  stralen  absorbeert,  die  door  de  koolstaaf 
gegaan  zijn. ')  Dat  de  ring  niet  zoo  scherp  begrensd  Avas  als  bij  de  proeven 
met  de  primaire  stralen  laat  zich  ongedwongen  verklaren  uit  de  ver- 
schillende uitgebreidheid  der  stralenbronnen  : bij  de  primaire  stralen 
een  zeer  klein  gedeelte  der  antikathode,  bij  de  secundaire  het  deel 
der  koolplaat  dat  door  de  openingen  in  G en  stralen  zond. 
Wordt  het  door  deze  overeenkomst  reeds  zeer  waarschijnlijk  dat 
ook  RöNTGF,N-stralen  uit  transversale  trillingen  bestaan,  zoo  leveren 
deze  proeven  nog  een  verder  bewijs  voor  deze  zelfde  stelling.  Neemt 
men  nl.  de  voorstelling  van  Barkla  aan  voor  het  ontstaan  der  secun- 
daire stralen  in  lichamen  met  klein  atoomgewicht,  dan  kan  zeer 
gemakkelijk  worden  aangetoond,  dat,  Avanneer  de  primaire  Röntgen- 
stralen  uit  longitudinale  trillingen  bestonden,  bij  de  hier  besproken 
proef  de  maximale  werking  der  tertiaire  stralen  in  een  vertikaal 
vlak  zou  hebben  plaats  gehad  en  niet,  zooals  het  geval  is  geweest, 
in  een  horizontaal  vlak. 
Groningen,  Natuurkundig  Laboratorium  der  Universiteit. 
1)  De  ring  was  geheel  concentrisch:  de  opstelling  dus  geheel  symmetrisch. 
