jPlantenkunde.  — De  Heer  Moll  biedt  eene  raededeeling  aan  van 
Mevrouw  Dr.  M.  Nieuvvenhuis — von  Uexküll-Güldenband  : „Be 
schadelijke  gevolgen  der  sidkeraf scheiding  hij  eenige  myrineco- 
yhiele  jjlanten” . 
(Mede  aangeboden  door  den  Heer  F.  A.  F.  G.  Went.) 
Gedurende  mijn  verblijf  van  een  achttal  maanden  te  Buitenzorg 
(in  1901)  heb  ik  mij  hoofdzakelijk  bezig  gehouden  met  het  onderzoek 
van  den  bouw  en  de  eigenaardigheden  der  suikerafscheidende  myr- 
mecophiele  planten.  De  uitkomsten  dezer  waarnemingen,  die  zich 
over  een  70-tal  planten  uitstrekken,  zijn  niet  vereenigbaar  met  de 
door  Delpino,  Kerner,  Trelease,  Bürck,  en  vele  anderen  verkondigde 
meening,  dat  de  extraflorale  suikerafscheiding  der  planten  dienen 
zoude,  om  mieren  aan  te  lokken,  die  dan  als  wederdienst  deze 
planten  tegen  velerlei  schadelijke  dieren  zouden  beschermen. 
In  geen  enkel  geval  toch  kon  ik  waarnemen,  dat  de  suikerafschei- 
ding aan  de  plant  nut  opleverde  ; wel  bleek  mij,  dat  de  mieren  zich 
met  de  suiker  voedden,  doch  in  plaats  van  tevens  van  nut  te  zijn, 
benadeelden  zij  de  plant  op  indirecte  wijze  door  het  aanbrengen  en 
opkweeken  van  luizen ; verder  lokken  de  extraflorale  nectariën  niet 
alleen  mieren,  maar  eveneens  een  menigte  kevers,  wantsen,  larven, 
enz.  aan  en  deze  vergenoegen  zich  niet  met  de  suiker  alléén,  maar 
eten  te  gelijker  tijd  de  nectariën  zelf  op  en  vreten  vaak  de  bladeren 
en  de  bloemen  in  niet  geringe  mate  aan. 
Bij  omstreeks  een  derde  der  planten,  welke  ik  hierop  onderzocht, 
berokkent  de  afscheiding  der  suiker  zóó  voorzeker  zeer  groote 
schade ; bij  een  ander  derde  ondervindt  de  plant  slechts  gering 
nadeel  door  dit  aanlokken  van  ongewenschte  bezoekers,  terwijl  bij 
het  laatste  derde  geen  enkele  aanwijzing  te  vinden  was,  dat  zij  door 
hare  suikerafscheiding  tegenover  andere  planten  in  het  nadeel  waren. 
Van  degene,  welke  door  hare  suikerafscheiding  op  indirecte  wijze 
benadeeld  worden,  geef  ik  hier  slechts  een  paar  voorbeelden  uit  de 
vele,  die  ik  later  uitvoeriger  elders  zal  bespreken. 
Spathoglottis  plicata  BI.  is  een  in  den  Indischen  Archipel  algemeen 
voorkomende  Orchidee.  Men  vindt  haar  in  de  omstreken  van  Buiten- 
zorg o.  a.  op  den  Salak  en  zij  woi’dt  in  den  Plantentuin  in  de  ran- 
den om  de  perken  in  het  Orchideënkwartier  gebruikt.  Hare  bladen 
(alle  wortelbladeren)  zijn  volgens  Smith  tot  1.20  M.  lang,  smal,  met 
een  lange  punt  voorzien  en  overlangs  gevouwen ; haar  bloeiwijze 
staat  rechtop,  wordt  tot  2 M.  hoog  en  draagt  aan  haar  einde,  in  de 
oksels  van  gekleurde  schutblaadjes,  een  aantal  bloemen,  wier  kleur 
wisselt  tusschen  roodviolet  en  wit.  De  schutblaadjes  en  bloemdek- 
