( 99  ) 
S p e c t r 
Maury 
u m 
Dr.  Cat. 
Typische 
ster 
n 
Geno. 
m 
Gem. 
T 
9. 
0 
j 
5’4.0 
I— III 
B 
£ Orionis 
33 
3.57 
0.007 
W 
0.018 
W 
0.007 
0.0135 
IV-t 
B— A 
y Ori  'iiis 
48 
4.31 
0 011 
0 035 
0.014 
0.0.36 
VI— VIII 
A 
Sirius 
93 
3.92 
0.040 
0.054 
0.038 
0.061 
IX— XII 
F 
Procyon 
94 
4.14 
0.089 
0.153 
0.095 
0.136 
XIII— XIV 
G 
Gapella 
69 
4.08 
0.141 
0.157 
0.160 
0.199 
XV 
K 
Arclui  us 
101 
3.90 
0.123 
0.119 
0.120 
0.096 
XVI-  XX 
M 
Bete’geuze 
01 
3.85 
0.049 
0.068 
0.050 
0.061 
worden  ^).  De  berekenijig  is  dus  herhaald  na  uitsluiting’  der  c en 
ac-sterren. 
De  uitkomsten  zijn  in  de  volgende  tabel  (p.  100)  neergeschreven 
voor  alle  klassen  van  Maury  afzonderlijk;  daarbij  is  klasse  XV  in 
drieën  gesplilst;  XV  ^4  zijn  die,  welke  met  « Boötis,  XV  C die  welke 
met  de  roodere  u Cassiopeiae  overeenstemmen,  terwijl  in  XV  B al  de 
overige  verzameld  zijn,  die  niet  met  zekerheid  tot  een  der  beide 
groepen  te  brengen  zijn. 
De  waarden  voor  t^q  en  ^4.0  verschillen  zeer  weinig  van  die  der 
vorige  tabel.  Uitgaande  van  de  waarde  voor  de  snelheid  van  het 
zonnestelsel  =4.2  zonsafstanden,  leveren  de  cfs,  bij  deeling  door  4.2 
de  gemiddelde  parallaxe  van  sterren  van  versciiillende  spectraalklasse 
voor  de  grootte  4.0  (-t4,o).  Omgekeerd  vindt  men  uit  de  q’s  ook  de 
relatieve  lichtkracht  van  deze  stertypen,  waarvoor  hier  het  getal 
genomen  is,  dat  uitdrukt  hoeveel  keer  de  helderheid  die  van  de 
grootte  4.0  oxertreft,  als  ze  op  een  afstand  gesteld  wordt,  waar- 
voor q = O'MO  is,  dus  de  parallaxe  0''.024.  Ten  slotte  bevat  de 
laatste  kolom  "^rjq  de  verhouding  tusschen  de  gemiddelde  lineaire 
snelheden  van  de  stergroep  en  ons  zonnestelsel. 
0 Bij  zijn  samenstelling  van  parallaxen  vraagt  Hertzsprunö  of  misschien  de 
heldere  Zuidelijke  ster  u Carinae  (Ganopus)  ook  tot  de  c-sterren  behoort;  buiten 
de  onmeetbaar  kleine  parallaxe  en  de  kleine  E.  B.  heeft  hij  er  echter  geen  aan- 
wjzing  voor.  In  de  bewerking  van  de  zuidelijke  spectra  heeft  Miss  Gannon  op  het 
onderscheid  tusschen  a en  c-sterren  niet  gelet.  Toch  kan  deze  vraag  bevestigend 
beantwoord  worden;  op  de  beide  spectrogrammen  van  deze  ster,  die  aan  haar 
werk  toegevoegd  zijn,  vindt  men  zeer  duidelijk  de  lijn  4053.8  die  bij  Gapella  en 
Sirius  ontbreekt,  en  een  typische  lijn  voor  de  c-sterren  is.  Hieruit  blijkt,  dat  Garinae 
inderdaad  een  c-ster  is. 
