( 117  ) 
door  de  groote  hoeveelheid  injectiewater,  die  voor  bovengenoemde 
compressoren  met  waterinjectie  noodig  is,  of  indringen  in  de  toestellen, 
noodig  om  hetzelfde  injectiewater  herhaaldelijk  te  kunnen  gebruiken. 
En  eindelijk  is  de  kans  op  het  verliezen  van  gas  bij  deze  compressoren 
geringer  en  de  bediening  veel  gemakkelijker.  De  compressoren  zijn 
door  de  maatschappij  Bürckhardt  te  Bazel  met  gioote  zorg  vervaardigd. 
In  den  eersten  compressor  ((©  PI.  II  verplaatsing  20  M*®  per  uur.) 
wordt  in  den  eersten  cylinder  (dubbelwerkend  met  schuif)  het  gas 
van  1 op  5 en  in  den  tweeden  cylinder  (plunger  en  kleppen)  van 
5 op  25  atniosfeer  gebracht;  in  den  tweeden  compressor  (plunger 
en  kleppen)  in  den  eersten  cylinder  van  25  op  50  en  in  den  tweeden 
van  50  op  250  atnaosfeer.  hla  elke  samenpersing  wordt  het  gas  door 
een  koelspiraal  geleid.  Aan  de  twee  eerste  koelspiralen  (die  van  @ 
PI.  II)  is  een  olieafscheider  verbonden. 
Veiligheidskleppen  voeren  van  elk  reservoir  naar  den  aan  voer 
terug;  verder  zijn  de  pakkingen  met  oliekommen  (Med.  14  ’94 
en  Med.  N®.  83,  PI.  YIII)  afgedicht.  De  waterstof,  die  uit  de 
pakking  bij  .p  mocht  ontsnappen,  wordt  opgevangen. 
h.  De  hoogedrukcompressor  perst  de  waterstof  door  twee  stalen, 
met  stukjes  natriumhydraat  gevulde  droogbuizen  en  Dó  (zie 
§ 2,  i.  en  PI.  II)  van  welke  de  eerste  tevens  als  windketel  bij  de 
regeneratorspiraal  dient.  Daar  bij  alle  bewerkingen  het  gas  (zie  c) 
oorspronkelijk  nagenoeg  droog  is  en  slechts  in  aanraking  komt  met 
olie,  behoeft  slechts  van  tijd  tot  tijd  door  kraan  Ke  een  kleine  hoe- 
veelheid geconcentreerde  natronoplossing  afgetapt  te  worden. 
c.  De  compressoren  zuigen  bij  gewoon  bedrijf  het  gas  uit  gas- 
klokken. Dreven  deze  op  water,  zoo  zoude  bij  de  groote  hoeveelheden 
verplaatst  gas,  die  telkens  weder  met  water  in  aanraking  worden  ge- 
bracht, verder  het  afscheiden  van  den  onvermijdelijk  meegevoerden  water- 
damp bij  het  samenpersen  tot  groote  bezwaren  aanleiding  geven.  Daarom 
zijn  voor  dit  doel  in  gebruik  genomen  twee  verzinkte  gasklokken,  Gaz  a 
en  Gaz  h PI.  II  met  vertinde  naden  (inhoud  van  elk  1 M.®)  drijvende 
op  olie,  welke  vroeger  (zie  Med.  N“.  14  Dec.  ’94)  voor  het  opvangen 
van  aethyleen  w’erden  ingericht.  ^)  De  kraan  Kpa  {Kph)  bevindt  zich 
onder  olie;  ook  de  verbinding  van  de  glazen  buis,  door  welke  de 
1)  De  teekening  geeft  de  constructie,  die  gevolgd  is  om  olie  te  besparen,  wel 
voldoende  aan.  De  klokken  kunnen  buiten  geplaatst  worden,  en  zijn  daarom  door 
een  kap  van  gegalvaniseerd  ijzer  en  gordijnen  van  geteerd  zeildoek,  die  rondom 
dichtgetrokken  kunnen  worden,  beschermd.  Indertijd  was  het  van  het  grootste 
belang  het  aethyleen  in  de  gasklokken  zuiver  en  droog  te  kunnen  bewaren.  Thans 
is  het  zuiveren  van  aethyleen  door  uitvriezen  in  vloeibare  lucht  (zie  Med.  N°.  94e 
IX  § 1)  een  zeer  eenvoudige  bewerking  geworden  er  zijn  reservoirs  zonder  naad 
om  het  gas  te  bewaren  in  alle  afmetingen  te  verkrijgen. 
