( 128  ) 
De  beker  Ba,  die  het  bad  van  vloeibare  waterstof  bevat,  wordt 
gedragen  door  een  nieuwzil veren  drager  Ba^  in  welks  cylindervormigen 
rand,  Ba^  het  glas  juist  past,  en  wordt  daarbij  op  zijn  plaats  gehouden 
door  vier  in  de  figuur  niet  afgebeelde,  van  Ba^  uit  afdalende  en 
onder  den  bodem  van  Ba  zich  vereenigende,  platte,  dunne  nieuwzil- 
veren  trekbandjes.  De  ring  Ba^  is  de  voortzetting  van  den  cylinder  Ba^, 
waaraan  hij  door  zes  versterkte  draagribben  Ba^  verbonden  is.  Aan 
het  boveneinde  is  hij  versterkt  met  een  messingrand  Ba^  met  verdikt 
gedeelte,  tegen  hetwelk  de  bovenrand  Ua  van  de  kast  aangedrukt 
wordt.  Op  Ba^  rust  verder  het  deksel  waarin  de  stop  wordt 
geplaatst,  welke  de  meettoestellen  draagt.  Sluiting  wordt  verkregen 
door  den  caoutchoucband  (zie  verder  Med.  N°.  83,  94*=  en  94^). 
c.  In  de  kast  ü hangt  het  vacuumglas  B\  waarvan  de  binnen- 
wand B\^  beschermd  wordt  door  het  dunne  nieuwzilverbakje  Bb, 
aan  trekbandjes  L\  en  steunende  op  het  houten  blokje  L\.  Het  car- 
tonnen  omhulsel  B^  dwingt  de  verdampte  waterstof,  die  tusschen  de 
draagbalkjes  Ba^  uittreedt,  over  het  cartonnen  scherm  B\^^,  met 
steunnokjes  B\,^^  den  door  de  pijltjes  aangegeven  weg  te  volgen  om 
bij  te  ontwijken.  De  kast  is  gevoerd  met  vilt,  bedekt  met  nik- 
kelpapier  (verg.  med.  N®.  14  Dec.  ’94  en  med.  51  Sept.  ’99). 
d.  Het  opsluiten  van  vloeibare  waterstof  binnen  een  gesloten 
ruimte,  van  welke  de  wanden  voor  een  groot  deel  op  een  veel  hoogere 
temperatuur  dan  de  kritische  van  waterstof  zijn,  maakt  bijzondere 
veiligheidsmaatregelen  noodig.  Dat  dit  geen  noodelooze  voorzorg  is, 
bleek,  toen  bij  het  onverwachts  springen  van  het  vacuumglas  (zie 
X 1)  van  meer  dan  1,5  Liter  vloeibare  waterstof  binnen  een  paar 
seconden  niets  meer  te  zien  w^as.  Dit  verdwijnen  staat  toch  gelijk 
met  het  plotseling  vormen  van  eenige  honderden  liters  gas,  die  de 
kast  zouden  doen  ontploffen  indien  niet  een  ruime  gelegenheid  aan 
het  gas  werd  aangeboden,  om  zoodra  de  druk  even  boven  den  atmos- 
ferischen  stijgt,  te  ontsnappen. 
Dit  gevaar  wordt  bij  den  nieuwen  cryostaat  op  dezelfde  wijze 
ontgaan  als  waarop  ik  het  indertijd,  toen  ik  voor  het  eerst  een  bad 
van  vloeibare  zuurstof  in  een  gesloten  toestel  wilde  afschenken,  (zie 
Med,  N°.  14  van  Dec.  ’94)  vermeed. 
De  bodem  van  de  kast  U is  tot  een  veiligheidsdop  van  zeer  groote 
afmeting  gemaakt;  hij  sluit  als  deksel  van  geperforeerd  koper  met 
versterkte  ribben  in  de  met  den  rand  W versterkte  cylindervormige 
kast  Ub.  Hierover  is  aan  de  buitenzijde  (als  in  de  veiligheidsbuizen 
bij  den  waterstofliquefactor)  een  dun  caoutchouc  blad  IFi  — van  het 
koper  gescheiden  door  een  blaadje  papier,  — gespannen,  hetwelk 
bij  den  geringsten  o\'erdruk  opzwelt  en  springt,  terwijl  verder  het 
