( 132  ) 
(zie  fig.  2)  en  bevat  het  opvangglas  waarin  de  vloeibare  lucht 
wordt  afgescheiden  en  waaruit  zij  wordt  afgetapt  door  het  hevel- 
buisje.  Het  opvangglas  is  met  een  drijver  dr  voorzien.  Bij  het  werken 
ziet  men  dezen  vrij  snel  regelmatig  stijgen. 
§ 3.  Verdere  verbetering . Er  zoude  aan  de  regeneratieve  cascade 
nog  allerlei  te  verbeteren  zijn  voor  het  beginsel  ervan  ten  volle  ver- 
wezenlijkt is  en  deze  ot  gene  verbetering,  in  een  der  c^^cli  aange- 
bracht, ook  overal  in  de  andere  teruggevonden  wordt,  en  het  rende- 
ment tot  een  maximum  is  opgevoerd ; doch  dit  is  meer  van  technischen 
aard.  De  beschikbare  tijd  wordt  liever  aan  andere  vraagstukken 
gewijd,  daar  de  regeneratieve  cascade  voldoende  vloeibare  lucht  geeft. 
Voldoende,  maar  niet  te  veel,  daar  voor  het  werken  met  vloeibare 
waterstof  (zie  X)  naast  andere  onderzoekingen  op  cryogeen  gebied 
het  van  groot  belang  is  te  beschikken  over  zulke  betrekkelijk  over- 
vloedige voorraden  vloeibare  lucht  als  de  Leidsche  cascade  levert. 
XIV.  Bereiding  van  zuivere  waterstof  door  distillatie  van 
minder  zuivere. 
Het  lag  voor  de  hand  om  de  zuivere  waterstof  ten  behoeve  van 
de  vulling  van  thermometers  en  piëzometers^)  te  verkrijgen  door  vloei- 
bare waterstof  onder  verlaagden  druk  over  te  laten  distilleeren^)  en  de 
op  deze  wijze  verkregen  zeer  zuivere  vloeistof  weder  te  laten  ver- 
dampen. Daartoe  is  het  volgende  toestelletje  (Fig.  4)  ingericht. 
Het  vacuumglaasje  A wordt  aan  den  liquefactor  zie  PI.  I en  IH  bij  JSf^ 
of  aan  een  voorraadflesch  verbonden,  luchtledig  gepompt  en  als  aan- 
In  Med.  N'b  94e  (Juni  ’05)  werd  aangegeven,  dat  eene  zuivering  door  samen- 
persing gepaard  aan  afkoeling  voor  waterstof  nog  nadat  deze  in  den  ontwikkelings- 
toestel  (Med.  N'k  27,  Mei  ’96  en  Med.  N*’.  60,  Juni  1900)  over  P2O5  geleid  was  van 
nut  kon  zijn.  Ik  had  daarbij  vooral  opneraen  van  waterdamp  op  het  oog  daar  bij 
eene  goede  uitvoering  het  gas,  ten  minste  tot  merkbare  dampspanning,  niet  anders 
dan  HgO  en  SO^Hj  kan  bevatten.  Hoe  volledig  de  bevrijding  van  waterdamp  op  deze 
wijze  kan  zijn,  blijkt  uit  een  berekening  van  Dr.  W.  H.  Keesom,  waarbij  gebruik  ge- 
maakt is  van  de  formule  van  Scheel  Verh.  D.  ph.  G.  7.  p 391.  1905  en  waaruit 
voor  de  spanning  van  waterdamp  (boven  ijs)  volgt  10— mM.,  zoodat  water  volle- 
dig wordt  achtergehouden  als  het  gas  lang  genoeg  in  den  toestel  blijft.  Hetzelfde 
geldt  van  alle  stoffen  met  hooger  kookpunt  dan  water  (SO3  dampen,  vetdampen 
enz.).  Ook  om  deze  stoffen  tegen  te  houden  is  de  bewerking  wenschelijk.  Wat  nu 
een  alleen  door  water  verontreinigd  gas  betreft,  zoo  zal  daai’in,  wanneer  het  in 
een  stroom  van  3 Liter  per  uur  door  eene  buis  van  2 cM.  diameter  en  lang  8 cM, 
over  P2O5  wordt  gevoerd,  niet  meer  dan  1 mGr.  per  40000  Liter  overblijven 
(Morlev,  Amer.  Journ.  of  Sc.  3 Ser.  34  o.  149, 1887).  Deze  hoeveelheid  van  1 mGr. 
is  waarschijnlijk  slechts  voor  een  klein  deel  water  (Morley.  Journ.  d.  ch.  phys.  3. 
p.  241  1905).  Volstrekt  noodig  zou  dus  de  aangegeven  bewerking,  althans  wat 
waterdamp  betreft,  niet  zijn  wanneer  men  zeker  was  van  voldoende  aanraking 
met  het  PjOg.  Zij  neemt  echter  de  onzekerheid  weg,  die  daaromtrent  blijft  bestaan. 
2)  Dit  is  eene  voor  de  hand  liggende  uitwerking  van  wat  Dewar  aangeeft.  Proc. 
Chem,  Soc.  15,  p.  71,  1899. 
