{ isi  ) 
Travers,  Senter  en  Jaquerod  *)  geven  als  iiitzettingscoëfficient  vaii 
een  niet  nader  bepaalde  glassoort  tnsschen  0'^  en  — 190°  0,0000218 
op.  Uit  den  gemiddelden  uitzettingscoëfficient  van  0°  tot  100°  meenen 
wij  op  te  maken  dat  dit  glas  overeenkomt  met  ons  Tliüringerglas. 
De  gemiddelde  uitzettingscoëfficient  tnsschen  0°  en  — 190°  voor 
Thüringerglas  in  1903  te  Leiden  gevonden  is  0,00002074. 
§ 2.  Meting  van  den  uitzettingscoëfficient  van  Jenaglas  en  van 
glatina  tnsschen  0°  en  ■ — 182°. 
De  gebruikte  staaf  Jenaglas  was  dezelfde  als  die  van  Med.  N®.  85. 
Aan  de  uiteinden  van  de  85  cM.  lange  platinabuis  waren  glazen 
uiteinden  gesoldeerd  van  dezelfde  soort  als  de  Jenastaaf.  Ter  be- 
paling van  de  gemiddelde  temperatuur  der  uiteinden  waren  deze 
uiteinden  met  dunnen  platinadraad  omwikkeld,  die  aan  beide  einden 
in  twee  platina  toeleidingsdraden  overging  en  met  eenige  lagen 
papier  omwoeld  was,  om  de  uitwendige  warmtegeleiding  zooveel 
mogelijk  te  verminderen. 
De  temperatuur  van  ’t  middengedeelte  van  de  Jenastaaf  werd 
eveneens  bepaald  door  dat  daar  omheen  een  platinadraad  als  in 
Med.  N“.  85  gewonden  was.  De  staaf  was  verder  omwikkeld  met 
dun  papier,  geplakt  met  vischlijm,  en  opzettelijk  werd  voor  en  na 
het  plakken  de  weerstand  gemeten  om  de  isolatie  te  controleeren. 
De  temperatuur  van  het  bad  werd  op  ’t  midden  van  de  hoogte  van  ’t 
bad  bepaald  met  het  thermoëlement  constantaan-staal.  (zie  Med.  N“.  95a. 
deze  zitting). 
Deze  temperatuur  werd  aangenomen  als  de  gemiddelde  te*nperatuur 
van  de  platinabuis,  die  geheel  door  het  vloeibare  gas  omgeven  was 
en  alleen  aan  de  uiteinden  met  de  veel  slechter  geleidende  glas- 
stukken in  aanraking  was,  die  gedeeltelijk  uit  ’t  bad  staken. 
De  schaal  (zie  Med.  N®.  85)  was  omwonden  met  een  dikke  laag 
wol  waar  omheen  nog  bordpapier  met  zooveel  mogelijk  dichtgeplakte 
naden.  De  temperatuur  van  het  vertrek  werd  door  kunstmatige  ver- 
warming en  afkoeling  met  smeltend  ijs  zooveel  mogelijk  standvastig 
gehouden,  zoodat  de  temperaturen  van  de  schaal  slechts  weinig 
veranderen. 
Zij  werden  op  drie  thermometers  onder,  midden  en  boven  afgelezen. 
De  schaal  en  de  punten  van  de  giasstaven  werden  verlicht  door 
spiegels,  die  het  daglicht  of  het  door  papier  gereflecteerd  en  diffuus 
gemaakte  booglicht  terugkaatsten. 
De  vacuumbuis  (verg.  Med.  N®.  85)  werd  in  den  loop  der  metingen 
1)  Travers,  Senter  and  Jaquerod,  Phil.  Trans.  A 200. 
